elementy przeznaczenia rozdział 16 Przed

Początek1 / 1

Mijały dni,a nasi bohaterowie jechali do domu matki Nory. W tym czasie kilkakrotnie ratowali jej skóre bo ona wsadzała nos w nie swoje sprawy, a to obudziła przeogromne zwierze, a to spadała z urwiska, a to ganiała chłopaków drąc się za nimi ja wam pokaże. Wtedy czas mijał im bardzo szybko, w końcu dojechali przed wielką góre, powoli zaczeli na nią wjerzdżać bo byli z tej strony góry że swobodnie mogli na nią wjechać. Wysiedli z auta i wyszli popatrzeć na widoki jakie były z góry. Nora dziwnie przyglądała się chmórom które zasłaniał widok na ziemie. Powiedziała do Potrona czy by mógł rozwiać troche chmóry. Chłopcy dziwnie patrzyli na nią, a Potron zaczął rozganiać chmóry. Przyglądali się co wyłoni się podspodem chmór, Dziewczyna coraz bardziej zaczeła się uśmiechać. Gdy chmóry się rozwiały na ich oczach pojawiło się ogromne miasto. Nora skakała z radości i krzyczałą to jest to miasto tutaj właśnie mieszka moja matka. Chłopcy dziwnie popatrzyli na nią i zaczeli się razem z nia cieszyć że wreszcie dojechali.Wsiedli do auta i mieli już zamiar objechać cała górę i dopiero wjechać do miasta. Jednak Potron powiedział po co marnować czas, co masz na myśli spytał Kazus, normalnie skoczymy z urwiska. Co takiego wykrzykneli razem Kazus i Nora. Dziewczyna zaczełą się śmiać mówiąc ty już chyba naprawde zgłupiałeś albo może cie słoneczko poparzyło troszke w głowe mówiąc to pukała w jego głowe. David po chwili powiedział ja wiem co on chce zrobić, zufajmy mu. Kazus zwrócił się do Davida co masz na myśli, David odpowiedział z uśmiechem że skoczymy z urwiska i Potron swojimi żywiołowymi mocami postawi nas bezpiecznie na ziemi. Kazus i Nora byli zdezorientowani tym co mówi do nich chłopak. Potron uśmiechnął się mówiąc że wszystko prawidłowo odgadłeś na koniec dodał , bracie, , David spojrzał na brata. Kazus nacisnął gaz do dechy, a dziewczyna darłą się do Kazusa zatrzymaj się nie bądź głupi, zabijemy się. Wyskoczyli z urwiska i poszli w dół jak przecinak. Dziewczyna darłą się w niebo głosy, w połowie góry…