Konwalie, mentosy śruby

Początek1 / 1

...słucham brzęczących dźwięków mojego discman’a. Stoję na środku centra handlowego, o ile to coś można nazywać centrum handlowym, a jeżeli już to należy dodać, że jest ono prowincjonalne. Wyglądam dziwnie, wokół powoli budzi się szał świąt wielkanocnych, do których pozostało jeszcze x dni, jednak bynajmniej więcej niż 15. Nigdy nie wiedziałam, kiedy jakie święta, tzn. Boże Narodzenie ok. grudnia, Wielkanoc w kwietniu, ale żeby pamiętać daty??? To nie dla mnie... Stwierdziwszy, że nie pasuje do tego miejsca szukałam zajęcia. O!!! Może tej wiosny zasadzę konwalie??? Które następnie zmarzną, uschną lub zgniją ku mojemu udawanemu zdziwieniu. Znam się dobrze... ale czemu nie wziąć??? Przecież nie będę wybierała żółtych doniczek z zającem tylko dlatego, że za x dni będą święta. Jak zwykle w tym czasie szukuje się gorączka przedświąteczna... Już widać ludzi lubiących ten okres... Po prawej starsza pani mówi z przejęciem do widocznie swojego męża: -Stanisław, ale przecież nie mamy jeszcze takiego zająca, o ... Popatrz na te stroiki, są przepiękne...Jak sądzisz mam je wziąć??? Odpowiedziało jej burknięcie, i tak widziała, że coś kupi... Przecież nie wyjdzie z pustymi rękami... Z lewej małe, rozwydrzone dziecko krzyczy... - Mamo ja chce to, to, to... - A może wybierzesz coś innego? – Odpowiedziała matka. - Nie tylko to!!!- Nie potrafiąc nazwać wskazywało na kiczowatą figurkę kurczaczka oraz koszyka z pisankami ustawionego na plastikowej, sztucznie zielonej trawie...Matka i tak wiedziała, że kupi to, czego żąda jej „słodziutki mały szkrab”. Nic nie mówiąc zabrała figurkę i niemal popłynęła z dzieckiem w otchłań tandety... Ironicznie się uśmiechając polemizowałam w duchu; co wybrać konwalie czy kalie???…