Kutia

Początek1 / 1

Kutia, ta dostojna dama, co suknię swą rozłożyście rozkładając, przysiada pewnie, w miejscu środkowym, by było ją widać i by mogła baczenie mieć na wszystkich równomierne, nigdy nie zaszczyci nas choćby anegdotką, choćby zwykłą fraszką nie poczęstuje i zupełnie ignorując trwa niestrudzenie, prosto w oczy patrząc, by wszystko było według protokołu, ani na jotę w bok nie uciekało, co, przyznacie mi pewnie rację, ściskając starające się usilnie gardła wprowadza tematy nieco sztywne, zwykle o pogodzie traktujące i niezupełnie przyjemne, jak choćby mak…