mamy trochę czasu dla siebie nim zastanie nas świt

Początek1 / 3

W oddali widać świt A my podążamy wciąż na wprost

Podaj mi rękę Przeciągnę cię na swą stronę

Właściwie są już określone wzajemne powiązania Jak i niewerbalna komunikacja jednokierunkowa

Nie staraj się nic rozumieć z tego co cię otacza Tylko czuć

Po próbie czasu (cierpliwości i pokory) Osiągniesz techniczną doskonałość

Nie pożądaj niczego, to tylko zatruwa twą duszę A reszta pozostaje zepsutą tonacją barw

Część 22 / 3

Pamiętam miła o spotkaniu Zapewne spóźnimy się oboje

Ty, zajęta swą dbałością o urodę By nadać jej bardziej wyrazistą formę

Ja, by formie nadać twarz Niepodobną do nikogo

Niezmiernie trudne mamy cele przed sobą Jak zwykle zmęczeni dniem

Zapadniemy w kamienny sen W poszukiwaniu własnej formy wyrażenia siebie

Coraz większe kręgi poznania Niewiedza wydaje się być tylko ignorancją

Część 33 / 3

Z ciekawością zaglądam w sekretne miejsca Wypatruję ukrytych znaków, szyfrów, symboli

Kluczem do tajemnicy wydaje się być Histogram

Na początku było Słowo A potem Ciałem się stało

Myśl też może zmienić się w czyn Ale rzadko wynika z tego coś dobrego

W zasadzie intencje nie są złe Tylko gdzieś po drodze gubimy…