...mówiła,że zwyczajnie lubi ból...

Początek1 / 1

Pytał każdego dnia , gdzie idzie po szkole ... mówiła , że do domu , bo gdzie miałaby iść ... w odpowiedzi wzruszał ramionami tylko , choć tak naprawdę chciał powiedzieć , że może da się zaprosić gdzieś do knajpy ... Wychodzili ze szkoły równocześnie , a potem każdy szedł w swoją stronę ... Obiecywał sobie , że jutro ją chociaż odprowadzi , ale " jutro " przeciagało się zawsze o kolajny dzień ... Kiedy pierwszy raz zobaczył , że płacze , nie wiedział czy powinien podejść czy lepiej jak zostanie sama ... podszedł i zapytał co się stało , powiedziała , że " nic " rzucając mu wymuszony uśmiech , który kreował inny stan rzeczy , niż to " nic " ... Stał nad nią i patrzył szukając jakiegoś punktu oparcia , by zaczęła mówić coś więcej ... ale ona nie mówiła ... ocierając tylko łzy ... usiadł obok niej ... Kiedy zadał jej to same pytanie co zawsze , odpowiedziała , że nie wiem ... poszli na kawe ... siedzieli naprzeciwko siebie , a cisze przerywało czasem jakies obojętne pytanie , nie będące kontynuacją niczego co zdarzyło się wczesniej ... Kiedy minęła 22 wyszli z knajpy , z nieba padał deszcz , rytmicznie wybijając rytm na szybie knajpy , z której właśnie wyszli ... zapytał czy odprowadzić ją do domu ... powiedziała , że nie , że dziś do domu nie wraca ... nie wiedział o co jej chodzi ... ale pytający wyraz jego oczu nie doszedł do niej ... patrzyła w jakiś punkt na ziemi ... a potem dostrzegł , że znów płacze ... drżącym ramieniem przygarnął ją do siebie ... delikatny ruch jego ręki po jej plecach wywołał dreszcz ... a jej ręka znalazła silniejsze oparcie na jego ramieniu ... nie wiedział ile tak stali ... ona nagle rozluźniła uścisk i powiedziała , że musi wracać ... podziękowała i już jej nie było ... Przez kolejne dni praktycznie ze sobą nie rozmawiali ... przechodził obok niej , ale ona jakby go nie zauważała ... minął ją kiedy wyciągałą z szafki kurtkę ,…