Poezja · Inne · 1 min czytania
***(nie wiedząc)
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Nie wiedząc który wiatr zamknąć w przepaściach naszych dusz biegniemy ku skrajom istnienia wplątani w czasu bezimienne sieci Wszystkie odgłosy ciszy wciąż tropione są chciwością naszych głodnych serc i oczu którym blasku przysparza