oczarowany Tobą...

Początek1 / 1

Sam nie wiedział dlaczego wybrał właśnie ją ... wyglądała tak zwyczajnie , a może raczej tak niezwyczajnie ... Niczym nie przypomniała reklamowych twarzy , ani nawet tych z jego otoczenia ... Śliczne malowane panienki w superobcisłych spodniach , pasiastych bluzeczkach z drogich butików z centrum , o ładnych gładkich buźkach pozbawionch przez markowe eliksiry wszelkich obrzydliwych wyprysków , z usteczkami pociągniętymi blaskiem i kolorem , bucikach na obcasie , z wdzięcznym chodem wybiegowych gwiazd ... Nosiła dzwony , jakby wyjęte z hippisowskiego buntu , bluzy w kwiaty , a na głowie tęczowe chusty charakteryzujące ją na jakiś inny klimat , który go pociągał ... jej buźka była całkiem sympatyczno młodzieńcza , może troche za naturalna i uśmiech ... to było niezwykłe , te jej nastroju , które wyczuł ... ... albo zadowolenia z uśmiechem nie schodzącym z ust , jak obserwował ją w Pksie , uśmiechała się do pana , który zapytał czy wolne , do kontrolera , który podał jej pokreślony bilet , a najwięcej uśmiechała się do siebie , a może do kogoś o kim wiedziała tylko ona ... rzucała takie uśmiechy w przestrzeń na widok dziecka machającego w szybę i zachwycającego się " takiem wielkim blokie " i na widok jakiejś starszej pani , która mówiła o odcinku popularnej opery mydlanej i mówiąc kierowcy " do widzenia " ... ... drugi nastrój ... siedziała zawsze przy oknie i płakała ... i tak łzy płynęły jej po policzkach poprzedzone myslą , która wywoływała ból i zrezygnowanie ... łzom pozwoliła spadać , nie ocierała ich nerwowym ruchem kogoś bojącego się ciekawskiego wzroku innych ... zachowywała się tak , jakby obok nikogo nie było ... patrzyła tak daleko , że wydawało się nielogiczne budzenie jej i pytanie o zegarek i tak pewnie nie wiedziałaby nawet czy go ma ... nie wiem o czym myślała ... co…