Prawda za nickiem

Początek1 / 1

Parafrazując myśl Maryli Wolskiej: dajcie Polakowi maskę, zacznie mówić prawdę można ją odnieść do wypowiedzi na forach. Każdy przecież ma własne zdanie na ten, jak i każdy inny temat. W żadnym razie nie uzurpuruję sobie żadnych praw do głoszenia odkrywczych myśli ani prawd uniwersalnych. My Polacy lubimy być złośliwi i wzajemnie sobie dokuczać. Trudno jest rozmawiać w sposób merytoryczny, szczególnie na forach. Dlaczego? Z pomocą przychodzi mi poczciwy Wiotold Gombrowicz „Tu maska maskę dręczy! Zrzućcie maski! Zwykłymi stańcie się ludźmi!” Spotykając się twarzą w twarz w komunikacji pomaga nam mimika, przeszkadza jednak wiele czynników. W takim np. mieście powiatowym, w którym każdy zna niemal każdego łącznie ze wszelkimi koligacjami i wpływami zasady savovir vivre, wprawdzie mocno zdeaktualizowane, działają jednak jeszcze na tyle, by zachowywać się zgodnie z niektórymi ich wyznacznikami. Czasami oczywiście działają inne czynniki utrudniające wypowiedzenie wszelkich myśli, które przychodzą do głowy rozmówcy podczas tyrady językowej, np. powszechnie stosowane lizusostwo. Dlatego tak popularne stają się rozmowy na forum. Nie ma imienia i nazwiska, jest nick, który chroni rozmówcę niby maska, i który pozwala powiedzieć wszystko co pomyśli głowa. Czy to źle? Nie sądzę, pod warunkiem, że rozmowa nie kończy się listą epitetów rodem warszawskiej przekupki sprzed II wojny światowej (dla niewtajemniczonych – potrafiły kilkanaście minut mówić bez przerwy nie powtarzając przy tym żadnego przekleństwa – oczywiście przekleństwa w znaczeniu zdecydowanie innym niż obecnie). Wracając jednak do myśli przewodniej. Lubimy wbijać sobie szpile zza wirtualnego parawanu nicka. Dlaczego? Bo „maska chroni lepiej niż przyłbica” (Bester J). Zrzucamy więc maskę codzienną zakładając wirtualną. Pojedynek często złośliwy odkrywa jednak prawdziwe emocje i prawdziwe poglądy, na które coraz rzadziej można sobie pozwolić w życiu…