Ptako - Kret

Początek1 / 1

Był ciepły lipcowy wieczór. Aneta siedziała na werandzie domku jej dziadków. Znajdowała się on w malowniczej okolicy. Dziewczyna lubiła przyjeżdżać tam na wakacje. Wokoło była cisza. Aneta rozmyślała: „ Jak pięknie było by tu zamieszkać. Być latającym ptakiem, albo nawet niewidomym kretem. Co z tego, że nie mogłabym widzieć, mogłabym czuć tą ziemię przepełnioną historią? Mogłabym słyszeć tą ciszę. A gdybym była ptakiem?? Mogłabym latać po tym gwieździstym niebie i oglądać całą ziemię z góry. Och... Jakie to było by pięknie?..” -Anetko, kolacja czeka. Chodź prędko. - Babcia wyrwała dziewczynę z jej rozmyśleń. -Idę, idę! - Anta nie była zadowolona, wolała wsłuchiwać się w ciszę zagadkowego lasu niż znów usiąść przy stole z dziadkami. Co prawda- bardzo ich kochała i był im wdzięczna za to, że w każde wakacje od piątego roku życia może spędzać na wsi. Niestety, gdy przychodziło porozmawiać z dziadkami przy wspólnym stole nie było wesoło? Aneta klapnęła na krzesło. -No dobrze wnuczusiu, teraz się pomodlimy przed jedzeniem, złóż ładnie rączki. - Aneta nie lubiła jak dziadek zwracał się do niej jak do pięciolatka. Posłuchała. -Dziękujemy Ci Boże... -Zaczął dziadek -Ale wnuczusiu, co to za maniery, nie nauczyli cię, że trzeba myć ręce przed jedzeniem?? Masz całe brudne paznokcie. Jutro przyjedzie kuzynka Agatka, zobaczysz, ona to ma piękne paznokcie. -Przezwała dziadkowi babcia znowu się doczepiając dl biednej Anety- Idź szybko umyj te łapki! -Już idę, przepraszam.-Dziewczyna uśmiechnęła się, nadrabiając miną. Powlokła się do łazienki."Co za ludzie?!! Przecież tak się nie da żyć!!! Jak bym była kretem, mogłabym byś cała w ziemi, i nikt by się nie czepiał" - myślała? Po kolacji dziadkowie umyli się i poszli spokojnie spać, widząc Anetę czytającą książkę. Dziewczyna jednak tym razem nie miała zamiaru iść grzecznie spać. Wrzuciła na siebie parę starych spodni, ciemną bluzę z kapturem i starą,