Rozmowa

Początek1 / 1

Wiesz, wciąż Cię kocham... Trudno mi było się zebrać, aby to wyznać. Piękna! Wiesz, chciałbym, abyśmy byli razem. Byłoby cudownie, prawda? Wyobrażam sobie nas dwoje, biegających po kwiecistej łące, zapatrzonych w siebie i szczęśliwych... Ale mam głupie pomysły, prawda? Co u mnie słychać? No wiesz, dzieci zachowują się wzorowo, znalazłem nową pracę... Nawet zmieniliśmy mieszkanie na nowsze!... Moja piękna, wiesz, jak wiele się zmieniło?... Chciałbym móc się do Ciebie przytulić, poczuć ciepło Twojego ciała... Wiesz, przypomina mi się ta noc, w którą się poznaliśmy... Pamiętasz?... Tak, wtedy było cudownie... *** KAP. KAP. *** No ale cóż, trochę się pozmieniało. Nie, nie przemoknę, w każdym razie mi to nie przeszkadza... Ależ cudowne te dzieci...…