Samael. Historia upadłego anioła.

Początek1 / 1

Samael. Historia upadłego anioła.

Pomarańczowa łuna zachodzącego słońca ogarnęła całe niebo. Zapadał zmierzch. Lubiłem tę porę dnia. Siadałem wtedy na kamieniu i obserwowałem ziemski świat. Nadchodzące ciemności oznajmiały koniec pracy i ludzie rozchodzili się do swoich schronień. Zmywali pot z ciała i przygotowywali strawę. Dzieci lgnęły do swoim matek, a te do swoich mężów. Nieliczne dymy z ognisk zaczęły unosić się nad doliną. Podniosłem wzrok do góry. Pierwsze gwiazdy zapalały się na niebiańskim firmamencie. Po chwili były ich już setki, tysiące, miliony. Tam kiedyś był mój dom… - Tak, czas wracać – powiedziałem cicho. Wstałem i rozprostowałem skrzydła. Kilka białych piór osunęło się cicho na ziemię. Obok nich spadła samotna łza.

W niewielkiej izbie młoda kobieta krzątała się wokół domowego ogniska. Jej kruczoczarne włosy opadały swobodnie na ramiona. Lniana tunika skąpo otulała smukłe ciało. Obok niej na kocu bawił się kilkuletni chłopiec. Kobieta intuicyjnie spojrzała w kierunku wejścia. Jej brązowe oczy roześmiały się a wyciągnięte ręce oplotły moją szyję. - Samaelu! Kochany, już jesteś! Przylgnąłem do jej ciała. Starałem się wszystkimi zmysłami objąć moją ukochaną. Poczuć jej ciepło, zapach, dotyk. Kochałem tę kobietę. To dla niej porzuciłem niebo. Dawniej byłem Serafem. Jednym z najważniejszych aniołów w pierwszym chórze Pana. Mogłem z bliska oglądać Najwyższego. Czerpać bez ograniczeń z nieustającego źródła miłości i mądrości. Ale miałem też wolną wolę. Największy dar, który otrzymałem od Stwórcy teraz stał się moim przekleństwem. Nie żałowałem tego, … może tylko czasami. Kiedy na rozkaz Najwyższego miałem opiekować się rodzajem ludzkim w Edenie, poświęciłem się temu całkowicie. Widziałem ich pierwsze kroki i upadki. Z czasem próbowałem im pomagać. Razem z moimi niebieskimi braćmi zaczęliśmy stopniowo obdarowywać ich Wiedzą. Uczyli się rolnictwa, poznawali gwiazdy na niebie, potrafili stosować pierwsze narzędzia. Ich kultura rozwijała się, tworzyły się społeczności, rodziły dzieci. To nas bardzo zbliżyło. Aż stało się. Ludzkie kobiety całkowicie zawładnęły naszymi umysłami. Rozbudziły dotąd nie używane zmysły. Poznaliśmy własną cielesność. Uczucie przyjemności. Pożądania. Miłości. Ja i kilku…