To tylko sen

Początek1 / 1

TO TYLKO SEN To jak sen, jak sen, który nie wiadomo kiedy się zaczął i czy kiedykolwiek się skończy, taki w którym, być może urodziliśmy się oszukani rzeczywistością, względną rzeczywistością świata, mirażem, który chroni nas każdą nocą, jak mrok dwie ćmy krążące po wspólnej orbicie, tuż na krawędzi cienia, na krawędzi. Dziś już trudno śnić tak jak kiedyś, przed laty, nie uważasz? Pamiętasz może ten dzień, gdy mieliśmy po dwanaście lat i wszystko rosło w nas razem ze światem, który rozszerzał się po horyzont, po brzegi wiary w przyszłość, po własne oczekiwanie? Było ciepło, hermetycznie, cieplarnianie ciepło, letnio. Siedzieliśmy na ławce przed domem i gadaliśmy o wspólnych sprawach. Gadaliśmy długo, czas nie gonił nas, rozciągał się leniwie, popołudniowo, tak samo chciało się go rozniecać jak i deptać, iskra po iskrze, słowo po słowie, śniąc czy też żyjąc naprawdę, cóż wtedy mogliśmy o tym wiedzieć? Kiedy to się zaczęło, pamiętasz? Ten niepokój i chęć zmian, to urywanie się naciągniętej nici porozumienia i rozróżnienia nas dwojga? Czemu czasem trzeba