Tomasz Wieheisster- Dziennik reprezentanta

Początek1 / 1

15 V 2002 Ze względu na mistrzostwa postanowiłem rzucić papierosy. Razem z kumplem przerzuciliśmy ich przez granice jakieś 3 kontenery.

20 V 2002 Wylot. Już się nie mogę doczekać 30 czerwca. Mam tylko jedną wątpliwość: z kim zagramy w finale, z Francją czy Argentyną. No trudno, będę musiał jeszcze poczekać. 1. godzina lotu - siedzę z Arkiem Bąkiem nad puzzlami. 2. godzina lotu - dalej siedzę nad puzzlami. 3. godzina lotu - przychodzi Olisadebe i mówi, że puzzle po drugiej stronie mają namalowany obrazek ułatwiający ułożenie. 4. godzina lotu - tak też są trudne. 5. godzina lotu - ułożyliśmy! W niecałe 5 godzin. A na pudełku było "Od 3 do 5 lat". 6. godzina lotu - Duszno było, więc próbowałem otworzyć onko. Nie dało się. Kiedy już chciałem użyć krzesła, rzuciła się na mnie ochrona. Nerwowi ci kolesie. Rozkuli mnie dopiero na lotnisku.

3 VI 2002 Wybrałem się na zakupy i się kurka wodna zgubiłem! Nic to! Ja, góral z Makowa Podhalańskiego, wszędzie dam sobie radę. Odniosłem pierwszy sukces – znalazłem pub. Mam nadzieję, że szybko mnie nie znajdą. Pech, skąd trener wiedział, gdzie mnie szukać? I nawet z spod stołu mnie wyciągnął!

4 VI 2002 Przegraliśmy! To niemożliwe! Ale to nie moja wina. To przez to, że na boisku było 11 Koreańczyków, na trybunach aż 50000 i Aleksander Kwaśniewski. Hymn jęczała Edyta Górniak, piłka była okrągła i wszyscy strzelali do jednej bramki – pech chciał, że do naszej!

9 VI 2002 W hotelu bawiliśmy się w Pizza Guy, gdy robiłem Slamma Jama, walnąłem przez przypadek głową w ścianę. Wyszlifowaliśmy trochę krawędzie otworu w hotelowej ścianie, narysowaliśmy przed nim kredą na podłodze prostokąt, i już można było grać w piłkę. Tylko ta bramka trochę za duża...

10 VI 2002 Albo my, albo Portugalczycy. Nie ma wyboru! O żesz w mordę! Deszcz pada. Zmyje mi żel z głowy! Jak ja się teraz w telewizji pokażę? Do przerwy przegrywamy. Trener dał nam kilka wskazówek. Ja mam unikać piłki jak ognia. Miałem