Wibracje (tytuł roboczy)

Początek1 / 2

Stałem na przystanku TAXI, tuż przy odnowionej stacji PKP zastanawiając się jakie znaczenie dla ludzi może mieć kolor fasady tego świeżo wyremontowanego budynku. Głęboki oddech wypełnił moje płuca wszechobecnym smrodem spalin oraz zapachem zeszło nocnego moczu, który rozchodził się z okolicznych ławek i słupów. Skierowałem swoje kroki wyznaczoną ścieżką, prosto do wejścia głównego, już z oddali słyszałem niewyraźne komunikaty o kolejnych pociągach, jednych spóźnionych, drugich wjeżdżających na peron. Wszędzie dookoła gruchały gołębie błagając o kolejne porcje nieświeżych bułek z hot-dogów i kebabów sprzedawanych w okolicach dworca. Przechodząc pod łukiem głównego wejścia poczułem chłód przenikający cienkie, przygotowane na upały ubranie. Pot, który w czasie podróży taksówką zrosił szyję, teraz paruje pogłębiając uczucie chłodu. Powoli zmierzałem w stronę peronów mijając stoiska pachnące aromatyczną kawą, świeżym pieczywem, tuszem gazet, tytoniem i smrodem meneli, którzy jeszcze nie zdążyli zostać wyproszeni przez ochronę.

Dlaczego bezdomność kojarzy się od razu z zapachem alkoholu, brudu i moczu? Bezdomnymi zostają alkoholicy, czy może alkoholikach stają się bezdomni? Sami zrujnowali sobie życie w ten sposób, czy może to życie zrujnowało ich? Wiele pytań rodzi się w głowie widząc i czując takich osobników. Ciekawe, czy efektywna polityka mieszkaniowa wyciągnęłaby tych ludzi z dołka lub ustrzegła ich przed tym losem. Nie, to nie jest dzień na zaprzątanie sobie głowy smętami.

- Pociąg z Wrocławia do Kluczborka jest opóźniony o 60 minut. Za powstałe niedogodności przepraszamy - w głośnikach rozbrzmiał komunikat.

Wokoło słychać trafne, choć nie konieczne poprawne politycznie komentarze na temat polskich kolei. Swoją drogą w jaki sposób taka machina ma funkcjonować poprawnie. Kilka lub kilkanaście spółek, gdzie większość przynosi znaczne straty, a zarządzającym łatwiej zlikwidować spółkę na plusie, niż tę która odnotowuje tylko spadki, w końcu nie liczy się przedsiębiorstwo, a własna kieszeń.

Część 22 / 2

Na twarzy poczułem lekki powiew wiatru, to znak, że jestem w pobliżu schodów na perony. Szczęście, że znam ten dworzec. Po remoncie wprowadzili wiele usprawnień, między innymi specjalne ścieżki, dzięki temu mogę bez przeszkód udać się na odpowiedni peron. Sprawdzając drogę przed sobą uderzyłem laską w coś miękkiego, „coś” pisnęło, po czym zawyło smętnie - pies.

- Co Pan, ślep… - urwała w pół zdania, musiała właśnie popatrzeć na moją białą laskę, burknęła tylko coś o chamstwie i nieuwadze, i już słyszałem oddalający się stukot obcasów. Trudno nam zamknąć się w odpowiednim momencie, kiedy się pomylimy, taki naród. Takie paniusie są w tym względzie jeszcze bardziej… wyniosłe? Najczęściej tęższe panie w średnim wieku z małymi, kudłatymi pieskami. Psy wydają się być tak samo aroganckie jak ich panie, a właścicielki znowu potrafią być bardziej szczekliwe od ich pupili.

Wchod