Więzy

Początek1 / 2

Pogoda była przednia. Słońce i lekki wietrzyk dopełniały się nieprzyzwoicie. Zasiadłem na ławeczce w okolicach Muzeum Archeologicznego i zabrałem się do przeglądu prasy. Już na drugiej stronie Super Expressu natrafiłem na niezwykłą historię. Gazeta donosiła:

Zostali sobie oficjalnie przedstawieniu podczas jednego ze sławnych, głównie wśród czytelników prasy brukowej i w wąskiej acz prężnej grupie wykształciuchów, wieczorków u baronowej Niejadalnej. Znane w całym Starym Mieście ochlejparty organizowane w pałacyku przy ujściu Szpitalnej na Rynek Główny przykuwały uwagę największych łachudrów, furiatów i najzwyklejszych pojebów.

On, dr nauk medycznych Antoni Skrzyp, lat 30, typ południowca, brunet i nie ułożony amant. Ona na imię miała Bagietka, niespełna 20-sto letnia piękność, zachwycała towarzystwo wirtuozerią gry na harmonijce ustnej, szatynka, skóra jak nie wypieczony chleb; cymes!

- Witam panią serdecznościami – powiedział Skrzyp. - I ja – odpowiedziała Bagietka.

Część 22 / 2

Odtąd, choć oboje zaręczeni, spędzali ze sobą coraz więcej czasu. Wszystko człapało w miejscu, niesione raźnie na stopie koleżeńskiej. Wspólne balety, szanty, zakrapiane suto imprezy, wyważanie otwartych drzwi i kradzieże koni – ot wszystko razem. Wzorowe rodzeństwo. Brat i siostra. Siostra i brat. Po prostu alfa (romeo) i (opel) omega.

Po kilku latach jednak są razem. Jak dobrze im, jak się dopełniają, jak czule! Małżeństwo tych dwojga choć od pewnego czasu nieuchronne wywołało mieszane uczucia, głównie wśród czytelników prasy brukowej i w wąskiej acz prężnej grupie wykształciuchów. - Jakże to tak, przecie oni brat i siostra. Nieraz tak mówili?! – dziwili się bywalcy teatrów, barów i obskurnych bistro. - Kurwa – przytakiwali jeszcze inni.

Lata mijają w niebiańskiej atmosferze. Finansowo stoją wybornie; Skrzyp ma gabinet USG, Bagietka robi karierę aktorską w teatrach i operetkach. Są szczęśliwi. Z tej szczęśliwości…