Wszystko dla miłości

Początek1 / 1

Poranny ból głowy obudził go dość brutalnie. W powietrzu nadal bez trudu można było wyczuć odór spożytego alkoholu – „pamiątka” po wczorajszym intensywnym dniu. Za oknem było jeszcze ciemno, a korony drzew, poruszane z wielką siłą przez wiatr, wskazywały, że temperatura musi być niska. Typowa późna polska jesień. - Pieprzony poniedziałek – zaklął w myślach sprawdzając czas: 6:30. Gdzie się podział ten jego entuzjazm? Gdzie jest uśmiech, którym jeszcze wczoraj obdarowywał każdą kolejną wiadomość otrzymaną od Niej? No właśnie, Ona! Cud, nie dziewczyna! Gdy tylko zamykał oczy, widział burzę Jej ciemnych włosów, które otaczały Jej cudowną twarz okraszoną delikatnym, acz eleganckim, uśmiechem i ciemnymi oczami. Mógł w nich zobaczyć głębie własnej duszy: największe lęki i pragnienia. Była dla niego jak miłość, której nigdy nie poznał, jak woda dla ryby, jak pierwsze słońce wychodzące nieśmiało po burzy. Tak, znowu odpływał. Pogrążał się w nieokiełznanej głębi własnej wyobraźni, która nie miała granic. Po co to robił? Dobre pytanie. Robił to po to, by… - Kurrrrrrrwa!!!!! – tym razem zaklął z całych sił wyładowując swoją złość na Bogu ducha winnym czajniku. 7:04. Czas nieubłaganie mijał. Ma go coraz mocniej. Ubywa jak tlen pod wodą. „Czasu nigdy za wiele, na wszystko starczy ci czasu” – zaśmiał się gorzko w myślach przypominając sobie te słowa, które kiedyś ktoś mu powiedział… No właśnie, kto to powiedział? Kolejne drzwi w jego pamięci się zamykały. Im głębiej w niej grzebał, tym szybciej się zamykały. - Wiem! – krzyknął w pewnym momencie – To powiedział On. Dlaczego właśnie teraz muszę o Nim myśleć? – zapytał samego siebie z wyrzutem . Nie lubił Go. Zawsze miał łatwiej w życiu. Bardziej kochany przez świat, bogate dziecko możnych rodziców, które ma wszystko co zechce. Im dłużej o Nim myślał, tym bardziej się…