Zamiana

Początek1 / 1

I. Była hipotonikiem, więc od jakiegoś czasu siedziała na łóżku, by jej krew zdążyła spokojnie dotrzeć do wyższych partii ciała. Poczuła chłód podłogi pod gołymi stopami i wstrząsnął nią dreszcz. Wstała, spojrzała na zegarek i ruszyła do łazienki. Po drodze pomyślała, że nie zaplanowała, co na siebie włoży… a tak bardzo chce dzisiaj ładnie wyglądać. Podczas toalety ręce czyniły to, co zwykle a głowa podsuwała projekty. W końcu, zgodnie z planem, opuściła łazienkę. Stanęła przed otwartą szafą i wybrała sprawdzoną szarość. Teraz delikatny makijaż, bo to ranek, a jednak w podróży chciała wyglądać na zadbaną. Fryzura – elegancka. Łagodne fale jej włosów łatwo dały ułożyć się w wytworny koczek. Lubiła wszystkie te zabiegi. Lubiła patrzeć na to, jak nadaje sobie charakteru, wyrazu tylko na dziś – zgodnie z jej nastrojem. Zostało już tylko ułożyć pióra… Wiedziała, że od tego czy wykona to dokładnie zależeć będzie efekt końcowy. Zaczęła od usunięcia tych, które straciły na swej elastyczności i załamały się lub zupełnie złamały. Następnie przeszła do najdłuższych,z namaszczeniem przesuwała palcami po każdym z nich – zapraszając je do lotu. Prace postępowały od pleców po pojedyncze pióra na końcach skrzydeł. Gdy każde zostało dotknięte, stanęła przed lustrem i delikatnie podskoczyła, by wszystko, każde pióro, znalazło się na swoim miejscu. Była zadowolona. To, że zmienia miejsce pracy, przenosi się, nie było dla niej nowością. Nowe było przeczucie, ze robi to po raz ostatni… Cieszyła się, ale jeszcze nie zupełnie pozwalała radości opanować całą siebie. Być może w końcu znalazła pracę na stałe.. Być może będzie mogła pozwolić sobie na psa… Ale teraz nie wolno jej się spóźnić. Ktoś tam czeka na nią, a ona bardzo nie lubi lekceważyć ludzi, nie lubi się spóźniać.

II. Polegiwał jeszcze w łóżku, ale już od jakiegoś czasu nie spał. Nerwowo spoglądał na zegarek i próbował ustalić, która tak naprawdę jest godzina. Zastanawiał się czy