Ziemia wcale nie jest taka straszna jak nam się wy

Początek1 / 1

Od dzieciństwa wmawiano mi, że mam bronić człowieka który jest mi przeznaczony. Nigdy nie mogłam tego pojąć, w końcu skąd mam wiedzieć, który to? Jako anioł mam bronić i strzec mojego podopiecznego choćbym miała stracić życie. Jesteśmy stworzeniami, w które mało kto wierzy. Na Ziemi jest wiele niebezpieczeństwa, nie tylko te zwykłe, jak wybuchy i wojny. Istnieją także czarne anioły, które za wszelką cenę chcą wyciągnąć z ludzi życie i rozpętać chaos, pogrążając cały świat w bezustannej ciemności. Właśnie kończyłam 14 lat co oznaczało, że muszę przenieść się na ziemię i zamieszkać między ludźmi. Mam za zadanie znaleźć tego ‘jedynego’, jeśli tego nie zrobię w ciągu 7 dni nie będę mogła przyjąć postaci anielicy, ani jej mocy, a poza tym rozpłynę się jak mgła.

Zimne powietrze powoli przeszywało moje ciało. Coś przeczuwałam, ale sama nie wiem co. Byłam bardzo zdenerwowana, nie wiedziałam jaki będzie pierwszy dzień i kolejne dni. Na chwilę stanęłam przed szkołą rozpaczliwie rozglądając się dookoła jakby szukając czegoś co porzuciłam. W pewnej chwili ktoś szturchnął mnie za ramię. Gwałtownie się obróciłam i zobaczyłam dziewczynę o długich, fioletowych włosach ubraną w szkolny mundurek. - Jesteś tu nowa?- uśmiechnęła się do mnie. Nie wiedziałam co powiedzieć, stałam jak kołek i przyglądałam się. - Nazywam się Mai, idę do pierwszej klasy, a ty? Jak masz na imię? - Ha-Hanon- nieśmiało odpowiedziałam. - Chodź, zobaczymy w jakiej jesteśmy klasie. Mai pociągnęła mnie za rękę i razem pobiegłyśmy do szkoły. Okazało się, że będziemy chodzić do tej samej klasy. Myślałam, że pierwszy dzień w szkole na innej planecie będzie straszny i z trudem go przeżyje. Dzięki mojej nowej koleżance przetrwałam, poznałam inne dzieciaki i zobaczyłam, że na Ziemi…