Ucieczka

Pierwsze 50%

Ucieczka

Jest ciemno. Biegnę i nie zatrzymuję się choć brakuje mi tchu. Boję się. Boję się, że mnie znajdzie. W pewnej chwili dostrzegam go, poznaje po krokach, ale on na szczęście mnie nie widzi, bo już zdążyłam się schować. Siedzę w jakimś samochodzie i nic nie widzę.Jest strasznie zimno,a ja jestem zmęczona. Nie wiem nawet kiedy zasypiam. Gdy się budzę, dochodzą do mnie czyjeś głosy ,ale nic z tego nie rozumiem. Po chwili orientuję się w sytuacji. Oni mówią w obcym języku. Jestem przerażona. Nie mogę nic przypomnieć z minionych wydarzeń. Wracam wspomnieniami do przeszłości i uświadamiam sobie ,że udało mi się uciec. Nie wiem po jak długim czasie, czy to były tygodnie czy lata. Mam nadzieję ,że ci ludzie ,których słyszę to nie są jego koledzy. Postanawiam nie wychodzić z kryjówki. Znowu zaczynam się bać o życie. Chcę wrócić do domu ,tęsknię za moja rodziną. Nawet nie wiem kiedy zaczynam płakać. Dochodzą do mnie czyjeś krzyki. Po chwili jest całkiem cicho. Ktoś z piskiem opon odjeżdża i nic więcej nie słychać. Wychodzę z ukrycia ,by sprawdzić co się stało. To co widzę przeraża mnie. Nieruchomieję. Na ziemi leży młody mężczyzna w kałuży krwi. Ktoś go zastrzelił z bliskiej odległości. Pewnie to ten drugi mężczyzna ,który odjechał mu to zrobił. Robi mi się słabo na widok krwi i też dlatego ,że od trzech dni nic nie…

— koniec bezpłatnego podglądu —