Ludzie
MonokePrzeklęta krew co w żyłach płynie A w niej zawarta trucizna – człowieczeństwo Tak cicho, tak pusto, tak… ludzko Miłości plugawa, co życie brukasz I śmierci słodka co je oczyszczasz Przekrwione oczy na świat patrzące Pod kątem władzy, pieniędzy, seksu Byleby mieć, byleby nie dać Ludzka pycho przepełniająca serce!