pan jacek

Początek1 / 1

Otóż tydzień temu pan Jacek zauważył że boli go wzrok. Nie oko jako narząd tylko zmysł jako taki. Widocznie widzenie stało się dla niego zbędne bądź też wyczerpał daną mu odgórnie normę ilościową obiektów które mógł poznać poprzez zaobserwowanie . Nie poddając się jednak tym nihilistycznym przemyśleniom postanowił nazwać to zjawisko pierwszymi objawami krótkowzroczności {którą zresztą miał możliwość dziedziczenia} nazbytnim ślęczeniem nad książkami i komputerem {co prawdę mówiąc było prawdą} i brakiem jakiś dziwnych witamin potrzebnych do patrzenia {co mogło by być prawdą gdyby to udowodnić} . Próbując przełamać opór własnej psychiki przed używaniem bolącego zmysłu postanowił patrzeć dalej . Odkrył że rzeczy leżące bliżej są dla niego bardziej wygodne i naturalne . Ograniczył się więc do tablicy ,zeszytu ,drzwi nieopodal, krótszych korytarzy, wind, stolika w barze mlecznym, i własnych czterech stołów . Następnego dnia jednak spostrzegł iż proces postępuje. Dawne budynki stały się kawałkami murów, drzewa zamieniły się w dwumetrowe obcięte kikuty, księgozbiór zmniejszył się o połowę a klawiatura pozbyła się liter. Co jednak pozytywne miał już tylko dwa stoliki w pokoju co znacznie ułatwiło mu poruszanie się po nim. Owo zjawisko trwało jednak dalej pogłębiając się i bynajmniej nie skłaniało pana Jacka do optymistycznego patrzenia w przyszłość . Szczególnie iż nos miał cały umazany farbą drukarską którą ścierał z czytanych książek. Czoło nabrało sinego koloru od nerwowego przechadzania się od ściany do ściany w tą i z powrotem. W dodatku obcinając sobie paznokcie od nóg złamał sobie miednicę. Jednakże każde ograniczenie tworzy przy okazji nową jakość {patrz książki : "Człowiek i sytuacje ludzkie"(1970) , "Próba społecznej charakteryzacji poznania"(1973) ,"Skryte przejścia wartości"(1976), "Dzień powszedni wyobraźni" (1976) , "Poznanie a społeczeństwo"(1977) (*) } toteż dzień…