Kto mieczem wojuje, od miecza ginie

Pierwsze 50%

Kto mieczem wojuje od miecza ginie

I rzekł Pan: „ Będziesz wystrzegał się pychy, chciwości, nieczystości, zazdrości, nieumiarkowania w jedzeniu i piciu, gniewu i lenistwa. Będzie to siedem grzechów głównych których popełnić ci nie wolno. Słuchaj człowiecze głosu Pana, Boga swego i nie czyń tych podłości, aby miecz Pana cię nie dosięgnął. Przeto obiecaj , że nigdy mnie nie zdradzisz” I upadł lud na kolana i głośno wołał do Pana „Nie Panie, nigdy cię nie zdradzimy” i pod niebiosa wysławiali imię Pana , tańczyli, śpiewali na jego cześć i powtarzali jeden drugiemu , że dobry jest Pan.

/ Księga Prawa Pańskiego/

* * *

„Pycha jest zwierciadłem, które zawsze schlebia: pomniejsza nasze wady, powiększa nasze cnoty” /Monteskiusz/

Dnia pewnego wdałem się w dysputę z pewnym kapłanem Pana. Rzekłem mu „Wielebny nauczasz o pokorze a jakże mam być pokorny gdym artystą jest, wieszczem narodu. Posiadam ja siłę twórczą, która tylko do bogów należy. Jakże mam się uniżyć przed Panem, gdy jemu równą siłę tworzenia posiadam?” On na to pobladł, po czym spurpurowiał. „Precz ode mnie nasienie Nieprzyjaciela!” zawołał „ Któż może być równym Panu? Na pewno nie ty, który nie przestrzegasz jego prawa. Co innego my świętobliwi kapłani, zawsze Jemu służący, zawsze pokorni i miłosierni, brzydzący się grzechem. My jeno świętymi nazywać się możem, nie ty łajdak i hulaka”

Ecce Superbia...

/ Księga Zakazana Siedmiu Grzechów Głównych Świętego Kościoła/

* * *

„Zastąpcie chciwość miłością - i wszystko powróci na swoje miejsce. „ /Gandhi Mohandas Karamchand/

Dnia pewnego na nabożeństwie białogłowa jaka kapłanowi dać nie chciała na świątynię. „Chciwa niewiasto daj co świętemu przybytkowi Pańskiemu się należy gdyż jeśli nie dasz pochłoną cię ognie piekielne” zagrzmiał kapłan. „Nie dam” odrzekła mu niewiasta. Kapłan zaś złapał sakwę którą miała u pasa i zabrał jej. „Świątynia pańska musi złotem być wybrukowana” rzekł.

Ecce Abaritia / Księga Zakazana Siedmiu Grzechów Głównych Świętego Kościoła/

* * * „Nie wydawaj się na wolę swych żądz, byś jak bawół nie był nimi miotany” /Syrach/ Syn mój miłował bardzo pewną młodą dziewkę. Wieczoru któregoś wyszli oni na przechadzkę w świetle miesiąca. Zboczyli ze ścieżki obranej i tam całował ją i pieścił jej ciało umiłowane. Przechodził tamtędy kapłan i nakrył młodych wśród listowia i krzewów. Pobił syna mego dotkliwie gdyż ten niewierny był Panu i zgrzeszył nieczystością, przeto na karę zasłużył. Ową dziwkę wziął i patrzał na jej nagie ciało wzrokiem pożądliwym.

Ecce Luxuria

/ Księga Zakazana Siedmiu

— koniec bezpłatnego podglądu —