MOJE WIERSZE /61-70/

Pierwsze 50%

61. OBEJRZEĆ ( REFLEKSJA )

Obejrzeć swój pogrzeb z góry, Spojrzeć na to ze swojej chmury. Przysiąść nań bardzo cicho i spokojnie, Widzieć realnie wszystko i bogobojnie.

Jak to jest możliwe? Pytasz mnie? Możliwe, tak mówią ci po tamtej stronie. Zatem jak dusza od ciała ucieka, Z oddali widzi, co jej ciało czeka.

Już nic nie czuje, ale widzi i koduje, Zmiana materii u nas strach powoduje. Jednak zawsze jest tak każdego wieku, Że obraz duszy jest w samym człowieku...

Kalisz, 02.06.2010.

62. NAD SOBĄ ( ŻYCIA SPOWIEDZI MOJE )

Pora mi odejść Bracie, Siostro, Pora mi odejść i to zbyt ostro. Czemu mnie Boże ciągniesz do nieba? Nie mów mi, proszę, że taka potrzeba!

Jednako wszem wiadomo faktem, Że odmowa Tobie jest owoż nietaktem. Nawet nie ma w temacie możliwości, Żeby uchronić od tej decyzji swoje kości.

Jeżeli jest taka Twoja wola Panie, Zatem niech ona wtenczas się stanie, W miejscu i czasie określonym przez Ciebie, Abym mógł Cię oglądać w samym niebie.

Moim zaś jedynym tutaj pragnieniem Było to by dać znać swoim istnieniem Innym ludziom i sprawić, by ruszyli głową, Pomyśleli, że innym mogą pomóc swoją osobą.

Sposobów może być na to bardzo wiele, Jedni są w organizacjach, a inni w Kościele. Społeczność cała jak drużyna ma być silna, A kłótnie i swary to substancja jest gnilna.

Dlatego wystrzegać się tego zła należy, Bo od dobrego słowa bardzo dużo zależy. Bądźmy zatem ludźmi wobec siebie pomocnymi, A znajdziemy i bratnie dusze między swymi.

Kalisz, 22.06.2010.

63. SENS ŻYCIA

Jaki jest właściwy sens naszego życia ? Zdobywanie tylko gór nie do zdobycia, Czy może ciągłe zarabianie pieniędzy, Żeby na starość nie żyć w skrajnej nędzy.

Moim zdaniem to nie tędy jest wiodąca droga, Bo w takim biegu może poślizgnąć się noga, Można sobie zrobić krzywdę bardzo wielką, Jeśli chce się być groszorobem za cenę wszelką.

Należy pamiętać, by wszystko wyważyć, Potrafić przewidzieć, co może się zdarzyć, Umieć znaleźć wyjście z każdej sytuacji I nie upierać się zawsze przy swojej racji.

Rozum i rozsądek powinny w jednej iść parze, Bo je przecież po to od Boga dostaliśmy w darze. Zatem żyjąc i myśląc zawsze wciąż z umiarem Obcujmy umiejętnie z sensu naszym życia darem.

Kalisz, 07.07.2010.

64. POWRÓT PORZĄDKU

To jest ten powrót na wyspy szczęśliwe, Zatrzymaj się w życiu na jedną chwilę. Rozejrzyj się dobrze wkoło siebie, Zobacz, że żyjesz tak jak w niebie.

Masz to, co jest i to, co sam chciałeś I nie mów mi, że życie zmarnowałeś ! Żyj tak jak potrafisz i do tego zgodnie, Uśmiechaj się często do siebie pogodnie.

Wewnątrz i na zewnątrz ciągle bywaj sobą, A wszystkie życia dary zawsze będą z Tobą. Ludziom pokazuj tylko pozytywnego ducha Z uśmiechem i radością „od ucha do ucha”.

Życie bywa lżejsze, gdy w naszym umyśle Trzymamy się zawsze zasad bardzo ściśle. Pamiętać należy o zdrowym rozsądku, A w życiu wszystko będzie w porządku.

Brzeziny - Czempisz, 11.07.2010.

65. PRZYRODA = ŻYCIE ( REFLEKSJA )

Ostatnia droga życia żuka gnojarza To polna droga - tak zawsze się zdarza. Na każdego kiedyś koniec żywota przychodzi I nie wiadomo skąd i gdzie do nas nachodzi.

Nie można się na czas do niego przygotować, Że trzeba tak żyć, żeby potem niczego nie żałować. Choć nasza droga życia bywa nieraz wyboista, To zróbmy wszystko, aby dusza była czysta.

Czysta dusza to też nasze czyste jest sumienie, Nie pozwólmy wprawić się w ogromne zdumienie, Bo popaprane życie samiśmy sobie popaprali, A wszystko widzieliśmy jak na filmie i z oddali.

Żyć tu i teraz, rozsądnie, porządnie i godnie, Widzieć innych, nie tylko siebie wygodnie, Rozejrzeć się wokół, pomyśleć przez chwile, Przecież życie to także kolorowe latające motyle ...

Brzeziny - Czempisz, 11.07.2010.

66. TAK TROCHĘ ( SOBIE I TOBIE NA AMBICJĘ )

Przestałem już wierzyć w miłość, Nie ma to dla mnie znaczenia. Chociaż każdemu potrzebna zażyłość, Bo jest ona podstawą istnienia.

Mnie już to życie dosyć…

— koniec bezpłatnego podglądu —