Po drugiej stronie lustra 3 Rozdział II Oniryczna

Pierwsze 50%

Rozdział II Oniryczna podróż

Po przesłuchaniu policja przewiozła go na badania psychiatryczne. Pomimo dziwnych odpowiedzi na pytania, wyglądał na człowieka zdrowego psychicznie. Ze szpitala psychiatrycznego odebrała go Marta w towarzystwie jego sobowtóra. Ten odpowiednik Mariusza z równoległego świata, miał obecnie obandażowany nos. Był on w kilku miejscach złamany. Gdyby nie kategoryczne prośby Marty, nasz bohater zostałby posądzony o pobicie i najpewniej skazany na podstawie obdukcji. Marta jednak zgodziła się wpłacić kaucję. Postawiła jednak jeden warunek. Miał zostawić ja i jej nowego chłopaka w spokoju. On zaś powoli zaczynał godzić się z myślą, że Marta woli jednak realne szczęście, od kogoś kto znalazł się w zupełnie nowym dla siebie świecie. Bez pracy i perspektyw na przyszłość. Postanowił najpierw zrealizować pierwotny cel swojej podróży. Udał się więc na Instytut Filologii Germańskiej. Tam jednak nikt nie wierzył w to, że jest doktorantem na germanistyce. Wszyscy poznawali go jako kogoś kto studiuje historię. Panie w dziekanacie nie dawały wiary jego tłumaczeniom. Widząc jego dyplomy świadczące o ukończeniu germanistyki twierdziły, że zostały one sfałszowane. Zresztą w dzisiejszych czasach łatwo było za odpowiednią cenę sfałszować tego typu dokumenty. Jedyne co mu pozostawało to znalezienie sobie jakiejś pracy. Pytanie tylko jakiej ? Jadąc w busie usłyszał pewnego dnia, że jakaś Marlena organizuje eventy na Targach Kielce. Z tego co sobie przypominał znał kiedyś pewna Marlenę. Była ona jedną z trzech blondynek, o których opowiadał księdzu w trakcie spowiedzi. Czy to mogła być ona ? Postanowił przekonać się na własnej skórze. Kiedy podróżował po Kielcach, wydawało mu się, jakby odbywał jakąś dziwną podróż. Jakby był świadkiem i jednocześnie uczestnikiem jakiegoś sennego marzenia. wydawało mu się, że po prostu śni. Kiedy zaś się obudzi, przy nim znowu będzie Marta. Obudzi go i powie : - Wstawaj Mariusz. Spóźnisz się na wykład. - Wieder ? Nie wstawajmy jeszcze…

— koniec bezpłatnego podglądu —