Psychopota

Pierwsze 50%

{b} PSYCHOPATA{/b}

PROLOG Będzie to krótka historia o pewnym człowieku. Patrząc na tytuł wiesz już, kim ten człowiek jest. Ale nie oceniaj go po jednym słowie, proszę.

Wygląda normalnie. Tak jak ja, jak ty, jak twój sąsiad, jak miła pani z warzywniaka. Jest tylko jedna mała różnica. On jest PSYCHOPATĄ. Ale to nie kolejna opowieść w stylu: {i} za dnia był normalny, w nocy mordował staruszki.{/i} On za dnia wygląda normalnie, a w nocy śpi. Jedynie jego nerwowe, niekontrolowane odruchy wskazują na jego inność. Ma trzydzieści parę lat. W swoim jednopokojowym mieszkaniu jest sam. Nie ma przyjaciela, dziewczyny, psa ani kanarka. Mieszka na ósmym piętrze. Codziennie schodzi po schodach i idzie do spożywczego po bułki i mleko. Nie jeździ windą. Kłania się sąsiadce spod trójki. Boją się go. Widzi strach w ich oczach. Może, dlatego że od kilku lat ma przyklejoną etykietkę: PSYCHOPATA. Wrzucony do szufladki NIENORMALNOŚCI nie ma szans się wydostać. Zamknięty na zawsze w tym rozdziale. Wiedzą, że jest INNY. Ale czy INNY znaczy NIEBEZPIECZNY? Nikogo nie zabił. Nikogo nie skrzywdził. Jak zwykle przechodzi na czerwonym świetle. Kierowca coś do niego krzyczy. Nie słyszy. Żyje we własnym świecie i bawi się własnymi zabawkami. Mówi coś w tylko sobie zrozumianym języku. Uśmiecha się. Dobrze mu w swoim świecie. Wchodzi do sklepu, mówi niewyraźnie Dzień dobry. Sympatyczna sprzedawczyni zna go bardzo dobrze. Podaje mu cztery bułki i woreczek mleka. Płaci pieniędzmi, które…

— koniec bezpłatnego podglądu —