Rady dla początkujących poetów

Pierwsze 50%

Rady dla początkujących poetów

Ponieważ na pewnym portalu, gdzie przez długi czas byłem administratorem nie chciało mi się w kółko w komentarzach powtarzać tych samych kwestii - postanowiłem założyć ten temat. Myślę, że użytkownicy go rozwiną w komentarzach?...

1) Na początek UNIKAJCIE RYMÓW TYPU AA. Starajcie się pisać rymy AB lub piszcie wiersze białe. Z czasem jak się „wyrobicie” - rymy AA nie przyniosą wam już kompromitacji. Rymy AA pasują bardziej do dziecinnych rymowanek niż do poważniejszej poezji, poza tym dopiero zaczynając pisać zasób rymów jest... ograniczony. Dlatego najpierw wyróbcie się w rymach. Uwierzcie, naprawdę ABAB brzmi lepiej niż AABB. No, chyba że czujecie się na siłach...

2) Rada druga, powtarzana co chwila komuś w komentarzach na rzeczonym portalu: RYTMIKA. Jeżeli nie umiecie liczyć zgłosek w wersach (przykład: L. Staff "Odys"): „Niech cię nie niepokoją -7 zgłosek cierpienia twe i błędy” -7 zgłosek

- to przynajmniej optycznie zwracajcie uwagę na długość wersów aby były one w miarę równe:

XXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXX

a nie

XXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXX

„jak się napisze - tak jest”...

3) Jeżeli rymowanie na początku wam nie idzie, lub idzie na zasadzie

„Szła Basia Spotkała ją Kasia Idę do Franka Balować do ranka”

-to NIE RYMUJCIE! Piszcie wiersze białe, wolne - skupiając się na ich TREŚCI a nie na formie (przy okazji - w wierszach białych i wolnych nie musicie zbytnio dbać o rytmikę). …Bo napisać dobry rymowany wiersz naprawdę nie jest łatwo: trzeba dograć treść z rytmem i rymem - a bardzo często jak gra rytm - to nie gra rym, jak gra rym - to kosztem treści…

4) Rada czwarta: NIE ZAŁAMUJCIE SIĘ. Pogódźcie się z tym, że na początku będziecie pisać słabe gnioty. Zdarza się i najlepszym... Ćwiczenie czyni mistrza. Z czasem będziecie pisać coraz lepiej. Nie wyrzucajcie starych nieudanych wierszy - chowajcie je do szuflady. Za parę lat je poprawicie i będą super.

5) Rada piąta: Naprawdę, naprawdę! nie piszcie w wierszach słów:

"kocham cię"

– wystrzegajcie się ich jak zarazy! Na tym bowiem polega sztuka wiersza, by powiedzieć to INNYMI SŁOWAMI... Odbiorca ma sam się tego przesłania domyślić... Uwierzcie, że 90% krytyków widząc "kocham cię" w tytule, lub powtarzające się w wersach - nawet nie przeczyta utworu - tylko od razu go odrzuci…

6) Rada szósta: k***a, naprawdę, naprawdę! Zadajcie sobie minimum trudu - ucząc się ortografii (gramatyki też, na marginesie postulując)… Trochę mnie już skręca od poprawiania błędów w stylu

„runąłem w odchłań paląc się z porządania”...

(jeśli ktoś ma problem z ortografią - jest przecież program komputerowy podkreślający słowa z błędami na czerwono...)

7) Rada siódma - może i mało "odkrywcza" - ale uwierzcie, że istotna:

PISZCIE SWOJE WIERSZE W ZESZYCIE.

Dlaczego? Awaria komputera lub serwera - i wszystko przepada. Tracicie to, co napisaliście bezpowrotnie. No, chyba, że jesteście na tyle dobrzy - aby znać wszystko na pamięć. Ja dużo swoich wierszy znam na pamięć - ale nie wszystkie. Napisałem ich w końcu 300 albo 400 - nie liczyłem dokładnie. No i dat napisania wierszy to raczej nie zapamiętacie… więc też je zapisujcie. Potem patrząc na daty pod wierszami będziecie widzieć jak rozwijaliście się (lub degradowaliście…) poetycko z biegiem lat.

8) Rada ósma: jeżeli "zawiesiliście się" w trakcie pisania - czasem lepiej przerwać i wrócić, dokończyć utwór później. Pisanie na siłę to nie najlepszy

— koniec bezpłatnego podglądu —