Szuflada 1989 – Wolna Miłość cz.1

Pierwsze 50%

Szuflada 1989 – Wolna Miłość

Ludzki umysł chyba na zawsze pozostanie dla mnie niezgłębioną tajemnicą. Skrywa w sobie setki, tysiące, ba miliony informacji i wspomnień, z których istnienia często nie zdajemy sobie nawet sprawy. Odległe wydarzenia zaplątane w sieć neuronów i synaps, posegregowane i powpychane do symbolicznych szuflad z datami, czekają na właściwy moment, by się obudzić, by przy użyciu odpowiedniego klucza wypuścić je na zewnątrz.

Klucz.

Czym jest klucz do dawno zapomnianych zakamarków naszego umysłu? Tak naprawdę może być czymkolwiek, może przyjąć dowolną formę, może być zwyczajnym listem, kartką pocztową, starą fotografią, snem, który przyśnił się dziś w nocy, czy jakąś pamiątką znalezioną przypadkiem na dnie pudełka z tanią biżuterią. Tym razem był nim brązowy, skórzany rzemień. Niezbyt długi i niezbyt szeroki. Zupełnie bezwiednie owinęłam go trzykrotnie wokół nadgarstka, w zamyśleniu wpatrując się w widniejące jeszcze na nim niewyraźne litery:

Miłość. Wolność. Pokój. Muzyka.

We wnętrzu mojej czaszki rozległ się zgrzyt zardzewiałego zamka, odgłos zwalniającej się zapadki, a potem krótki, stłumiony dzwonek przypominający dźwięk starej, sklepowej kasy. To wtedy się otworzyła. Szuflada wspomnień. Szuflada z napisem: Wakacje. Rok 1989.

W tym samym momencie przed oczami zaczęły przewijać się obrazy – echa zapomnianej przeszłości. Żywe, wyraźne i na swój sposób przyjemne, mimo że właściwie bez znaczenia. Nie wpłynęły w żaden istotny sposób na moje życie. Wtedy, w roku 1989 były tylko teraźniejszością i tam pozostały, nie powlokły się za mną w przyszłość, przez lata były nieobecne, aż do teraz.

Rok 1989, rok zmian nie tylko w moim życiu, ale i w kraju. Chociaż zmiany w kraju i pożegnanie siermiężnego socjalizmu nastąpiły po wakacjach, to nie ta szuflada. Wróćmy zatem do właściwej.

Maj – egzamin dojrzałości, potem lipiec – zaliczony egzamin wstępny na studia.…

— koniec bezpłatnego podglądu —