Zapomnieć Anioła

Pierwsze 50%

Pozostali przyjaciółmi. Po to właśnie się poznali. Przez długi czas, jak na taki rodzaj, formę przyjaźni-a może nie przyjaźni a znajomości 2 lata to bardzo długi okres. Ostatni raz widzieli się i rozmawiali 2 lata temu. Tęskniła bardzo. Utrzymywali ze sobą kontakt mailowy, ona pisała zawsze gdy miała jakiś problem a czasami nawet te problemy wymyślała tylko po to żeby do niego napisać. Ostatnia wymiana maili była dość nietypowa. Przewinęło się tyle ciepłych słów tyle radości i miłości. Serce obojga było rozpromienione, byli szczęśliwi ze maja siebie. On dojrzały wykształcony poważny człowiek z wieloma obowiązkami. Przede wszystkim zapracowany, pochłonięty wirem zajęć, obowiązków i problemów-rzadko swoich a częściej ludzi, którym pomagał. Nie był psychologiem. Gdy dostała od niego ostatniego maila była szczęśliwa. Płakała. Nigdy z niczego aż tak bardzo się nie cieszyła. Nie spodziewała się takich słów, nie od niego, zachowała te słowa i czytała codziennie. Była odmieniona. Napisał jej: "Dziękuje. Rozumiem. To piękne. Jestem zabiegany I okrutnie zmęczony jakbym postradał skrzydła. Dałaś mi wiele radości. Dziękuje.pamiętaj ze skrzydła trzeba nieustannie ćwiczyć wówczas SA sprawniejsze i można nie tylko latać ale i tak jak Orly wysoko majestatycznie szybować.serdecznie dziękuję i pozdrawiam" Dała mu wiele radości. Ona, ta co potrzebowała pomocy, potrzebowała jego ręki aby ja prowadził, potrzebowała jego obecności. Ta, która czerpała radość

— koniec bezpłatnego podglądu —