9999BC

Pierwsze 50%

Tytułem wstępu, proszę nie traktować "tego" jako prawowite, pełne w swych założeniach gatunkowych, opowiadanie, ponieważ może zostanie ono źle zinterpretowane. Prowadzić to może negatywnym ocen i komentarzy. Jako początkujący "twórca" napisałem ten oto miniopowiadanie na rozgrzewkę. Proszę więc o wytykanie mi ewentualnym błędów, ale apeluję o niekrytykowanie denności fabuły ( już z zamyśle była, denna :D ).

Niektórzy myślą, że życie w prehistorycznym świecie może wydawać się trudne i bardzo niebezpieczne, no bo przecież mamuty, tygrysy i inne tego typu stworzenia sprawiały, że człowiek bezpiecznie się nie czuł. Takiemu rozumowaniu nie pomagają towarzyszące tym czasom epoki lodowcowe, które jak na złość utrudniały życie ówczesnym. Chociażby ta z 10014 p.n.e wtedy to piździło. O tak wtedy to nawet praludzie siedzieli pochowani w swoich luksusowych jaskiniach, pocierając ręką o rękę i starając się w ogóle nie marnować energii. Jak pewnie pamiętacie ludzie wtedy nie znali ognia to też używano bardzo tandetnych, jak na owe czasy, reaktorów atomowych. Ot, te zielone kamyczki dawały dużo ciepła i dzięki temu padlina szybciej się odrobaczała i była szybciej zdatna do jedzenia. Chociaż z drugiej strony, nie znajomość praw fizyki i ogólnie nie posiadanie elementarnej wiedzy na temat otaczającego świata sprawiały, że użytkowanie takowych reaktorów wstawało się bardzo trudną sztuką i tylko nieliczni ( czytaj umiejący mówić i zręcznie machać rękoma) mogli je w ogóle dotykać w celu użytkowym jak i w celu konserwacji. W tym całym piździelcu był sobie pewien chłopiec imieniem Kalle. Ot, zwykły praczłowiek. Trochę włosków tu i ówdzie. Jedyne to co go wyróżniało to to, że kochał mamuty ( jako ich wybredny koneser). W plemieniu uważany był za wysłannika boga śmierci Stachu-Japa, w sumie nie wiadomo z jakiego powodu. Mówi się, że taką ksywkę nadali mu zalani w trupa rodzice podczas obrzędu inicjacji w plemieniu. Heh, a to dobre. Raz nawet przywódca plamienia Wspaniały Ramnus kazał mu się wynieść z osady ( z powodu nie zachowywania czystości w osadzie - w sumie miał rację, te skóry z mamutów zagracały pół wioski), ale po zawetowaniu tej decyzji przez członków rady zwanych Admannastracją Kalle pozostał. Dzięki temu jego position stała się jeszcze bardziej ustabilizowana i Ramnus mógł go co najwyżej w dupę cmoknąć. Innego razu nasz bohater znalazł paczkę zapałek Czechowickich i przekazał ją kamienioszowi, który miał dostarczy wysyłkę do reaktorów w osadzie Biełobylla ( miasto sąsiadujące z Czarnobylem). Kalle słynął z tego, że dbał o środowisko, prowadził recykling i był zatwardziałym, konserwatywnym ekologiem, można by rzec - wyznawał ekoreżim. Jak się potem okazało paczka przyczyniła się do eksplozji reaktorów, a co za tym idzie awarii ocieplania w całej Biełobylli. Wkurwienie ludzi pierwotnych w tamtym okresie nie mieściło się w ich malutkich móżdżkach, ale cóż biedny Kalle mógł o tym wiedzieć skoro sam większego mózgu nie miał. Po tych wydarzeniach chłopaczek uznał, że jego odkrycia i postępowanie rujnują życie innych mieszkańców to też wyniósł się za granice miasta (jakieś 10 metrów) i osiadł w jaskini, którą nazwał Kalle-tou. Spraszał tam dawnych kolegów na wielkie picie tłuszczów z mamutów. Biby i orgie jakie tam odprawiali trwały dniami i nocami, nierzadko zdarzało się, że gdy jakaś osoba zaginęła w osadzie ( matczynej ) to zamiast szukać ich gdzie się da, wysyłali różańcowy pochód ( nazywany potem Świętą Inkwizycją), by sprawdzić czy dany delikwent nie jest czasem w Kalle-tou.

Pewnego dnia gdy tak pili ten tłuszcz przed jego oczami ukazała się wizja, że mamuty przestają istnieć, a różańcowy pochód rozkrada jego cenną kolekcje laleczek mamutów ( Mamutie - archetyp lalek Barbie). Wtedy doznał olśnienia, wybiegł z imprezy jak szalony i poszedł szukać jakiegoś mamuta. Nie brał żadnej broni gdyż miał…

— koniec bezpłatnego podglądu —