Adam i Ewa - Historia Prawdziwa
Kontynuacja opowiadania "Stworzenie Świata - Historia prawdziwa. Jest to oczywiście parodia księgi rodzaju, w której nie doszukujcie się logiki bo jej tu nie ma :) P.S tak jak poprzednie opowiadanie to również jest dla ludzi z dystansem do wiary
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Adam i Ewa - Historia Prawdziwa
Gdy Bóg stworzył już całą ziemię, wszystkie rośliny jak też zwierzęta latające, pływające i chodzące, pomyślał i postanowił stworzyć inteligentną istotę, która miała rządzić całym stworzeniem. Bóg dzięki swej mądrości doszedł do wniosku, że pierwszy człowiek nie może wziąć się z nikąd, bo byłoby to nielogiczne. Dlatego wysunął palec boży w stronę ziemi, by ulepić nim Adama z prochu. Istotę płci męskiej. Bóg zadowolony ze swojej mocy rzekł: - Adamie! Jam jest twój Bóg ojciec, który Cię stworzył tak jak stworzył cały świat. Adam niestety nie znając żadnego języka ani kulturalnych zachowań, kierował się swoim instynktem. Bóg zawiedziony brakiem zainteresowania ze strony Adama rzekł: - Bowiem zawiodłem się. Adam zirytowany odgłosami dochodzącymi z nieba wykrzyczał: - AaaaAAAaaa UuuuUUUUuuu AAAAaaaAaAA Po czym zaczął biec za wielkim stworzeniem wielkości 30 metrów, długim ogonie, zębach wielkości konia i ugryzł je w stopę. Rozwścieczone stworzenie przegryzło Adama na pół. Bóg widząc to i twierdząc, że nie jest to dobre rzekł: - Jezu! Bowiem tego nie przewidziałem! Po czym rzekł: - Niechaj wezmę wielki meteoryt w bożą dłoń i niechaj rzucę w tę przeklętą ziemię. Jak Bóg powiedział tak uczynił. Wszelkie życie na ziemi zniknęło w mgnieniu oka(Bożego Oka). Bóg jednak postanowił się nie poddawać i od nowa stworzył cały świat i zwierzęta, pomijając wielkie gady. Ponownie wziął proch z ziemi, tej ziemi i ulepił człowieka, którego ponownie nazwał Adam, tylko tym razem tchnął w niego dar mowy jaki sam Bóg posiada i rzekł do niego: - Bowiem cześć Adamie, jak się czujesz? - Dobrze, kim jesteś? - Jam jest Bóg. - Aha. A jam Adam, miło mi. - Mi również. - Co ja tu robię? Gdzie ja jestem i czym ja jestem? Bóg zmartwiony wieloma pytaniami Adama które oznaczały brak ufności w stosunku do Boga rzekł: - Bowiem Ci co we mnie uwierzą, będą zbawieni. - Dzięki Ci panie. Już wszystko rozumiem. Adam zrozumiał co Bóg do niego powiedział i więcej już się nigdy o nic nie pytał ani nad niczym nie zastanawiał. Bóg odczuwając, że czegoś zapomniał rzekł: - Niechaj sobie przypomnę czego zapomniałem. I Bóg sobie przypomniał, po czym powiedział do Adama. - Bierz i jedz stąd wszystko, bowiem to jest stworzenie moje, na które za dużo nie zostało wydane. Oczywiście oprócz jednego drzewa, z którego nie możesz zerwać owoców. Jeśli złamiesz boży zakaz zostaniesz wygnany z raju. Rozumiesz Adam? - Nie. - Czego nie zrozumiałeś? Bóg Ci wytłumaczy. - Dlaczego akurat z tamtego drzewa nie mogę ruszać? - Bo tak. Minęło parę dni…Bóg widział, że Adamowi jakoś humor nie dopisuje od samego rana i domyślił się, że potrzebna jest mu kobieta. Sam Bóg wie co to znaczy być samotnym. Niestety, żadna kobieta nie jest godna być z Bogiem i jakoś trzeba było żyć. Wtedy Bóg rzekł: - Niechaj wyrwę Adamowi żebro i…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń z ostatnich 30 dni. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Do puli kwalifikuje się tekst z co najmniej 20 czytelnikami. Raz na godzinę wybieramy 30 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil piter141991
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…