Bardzo Czarna Bajka o Czarnej Księżniczce

Pierwsze 50%

Dawno, dawno temu w północnej części Czarnej Krainy żyła sobie Czarna Księżniczka. Zła Czarna Czarownica, zazdrosna o jej ciepłe, Czarne Serce, zamknęła ją w Czarnej Wieży i posłała Czarnego Smoka, by jej pilnował. Uwolnić Księżniczkę mógł tylko Czarny Rycerz mieszkający w południowej części Czarnego Królestwa. Każdego dnia Czarna Księżniczka z nadzieją w swych Czarnych Oczach wypatrywała swego Czarnego Rycerza, który miał przyjechać na Czarnym Koniu. Jej Czarne Myśli potęgował Czarny Smok racząc ją swym Czarnym Humorem. Aż jednego pięknego, Czarnego Dnia usłyszał o Czarnej Księżniczce Czarny Rycerz i wsiadł na swego Czarnego Konia i ruszył na ratunek naszej Księżniczce. Prowadziła go do celu Czarna Wróżka, która podarowała Czarnej Księżniczce magiczną szklaną kulę, by mogła obserwować podróż swego ukochanego. Każdej Czarnej Nocy nasz Czarny Rycerz w swych Czarnych Snach widział Czarne Oczy stęsknionej Księżniczki. A nasza Księżniczka pokochawszy całym sercem swego Rycerza wciąż prosiła Boga, by Rycerz jak najszybciej dotarł do celu i odnalazł swoje szczęście. Bóg słuchał modlitw naszej Księżniczki i sprawił, że pewnego Czarnego Dnia na niebie zaświeciło piękne, jasne, ciepłe Słońce, które miało dodawać otuchy i prowadzić Rycerza do Księżniczki. Jednak do całej sprawy wtrąciła się Biała Wróżka, Siostra Czarnej Wróżki, która nie potrafiąc znaleźć Białego Rycerza dla swej Białej Księżniczki postanowiła zastosować podstęp. Wysłała swą siostrę do Wschodniej Krainy, a sama pokierowała Rycerza do Białego Królestwa. Tam czekała Biała Księżniczka w Białej Wieży, pilnowana przez Białą Smoczycę. Czarny Rycerz był bardzo szlachetnym człowiekiem, dlatego nie potrafił odmówić udzielenia pomocy potrzebującym niewiastom. Dogadał się ze Smoczycą i ta uwolniła Księżniczkę. Biała Wróżka za pomocą czarów sprawiła, że Czarny Rycerz zakochał się w Białej Księżniczce i zapomniał o swojej…

— koniec bezpłatnego podglądu —