Dzień: Sprawiedliwość

Pierwsze 50%

Osiem miesięcy później

Trzymając pierwszy raz na rękach swoją córeczkę, płakałam ze szczęścia (i wyczerpania). Benedykt prawie zemdlał ze emocji. Oto mała istotka, o którą będę się troszczyła i kochała do końca życia. Ani chwili krócej. Od tej pory miałam dzierżyć odpowiedzialność za inną osobę. Kiedyś opowiem tej osóbce o tym, co mi się zdarzyło. Wtedy albo mnie zrozumie, albo stworzę wielką barierę między nami.

First name: Amelia

Second name: Ada

Surname: Korsen

***

Siedemnaście lat później

Marzec w naszej rodzinie stawał się miesiącem męki. Mama była wtedy lekko drażliwa, tata ciągle przy niej przesiadywał, a mnie trzymano na dystans. Wszystko kumuluje się dziewiętnastego. Po tym dniu, w pełni wracamy do normy. Rodzice wciąż milczą, kiedy daje upust swojej ciekawości i postanawiam z nimi rozmawiać. Z każdym rokiem, ta tajemnica staje się coraz bardziej denerwująca i żądająca rozwikłania. Skorzystałam z największego źródła informacji, jakie znałam: Google. Szybko trafiłam na odpowiedź. Przeglądałam kolejne strony z narastającym uczuciem niewiarygodności.

- O mamo. – szepnęłam, ze łzami w oczach.

***

Lipiec

Stoję w całkowitym bezruchu, prawie bojąc się oddychać. Z szacunkiem patrzę na grób i nazwiska wyryte na kamieniu. Kątem oka próbuje spojrzeć na moją mamę, która lekko oddalona, daje mi chwilę namysłu. U stóp grobowca złożyłam kwiaty. Róże wydają się być zbyt przesiąknięte żywotnością, aby tu zostać.

- Mamo. – wołam. Podchodzi do mnie i biorę ją za rękę. – Jesteś dzielna. – Ściska delikatnie moją dłoń. Najwyraźniej te słowa dużo dla niej znaczą. Trudno było mi uwierzyć, że tak bliska mi osoba przeszła aż tyle. Bolało jedynie, że nigdy nie zaufała mi wystarczają i

— koniec bezpłatnego podglądu —