Głowa w lodówce- 4

Pierwsze 50%

Cześć czwarta „Dzień pełen wrażeń”.

Jestem kosmitką, ale czy to nie znaczy, że nie mogę mieć gorszego dnia?. Nie poszłam dzisiaj do szkoły, nie wiem, co się właściwie ze mną dzieje, podobno mu nie możemy chorować. Wpadłam w melancholie, chyba cierpię na to samo, co Werter, ale nie mogę skończyć tak jak on. Mój świat to iluzja, wszyscy wokół mnie są szczęśliwi, tryskają tym uczuciem na wszystkie strony. Max ma Liz, idealna para, nie licząc małych zgrzytów.

Maria ma Michaela , kłócą się , ale na tym polega właśnie ich związek , taka pikanteria w ich życiu.

A ja jak ta samotna dusza, pośrodku pustkowia. Wszyscy spoglądają na Isabel Evans, jako na zimną wyrafinowaną blondynkę. Poszukuję tej drugiej połówki, ale na razie nikogo nie widzę na horyzoncie, ktoś kiedyś powiedziałby rozglądać się dookoła.

Alex Whitman, którego prawie nie znam, właściwie to wcale go nie znam. Ciekawe jakby to było, gdyby ktoś obdarzył cię taką bezgraniczną miłością, wstajesz każdego dnia gotowa na spotkanie z ukochanym, widzisz go w kwitnącej róży, jego uśmiech jest w ludziach, których mijasz.

Śnisz na jawie, obliczach sekundy, minuty, godziny do następnego spotkania. Analizujesz każde słów, każdy gest, każdy pocałunek. Ja jako królowa lodówek nie pasuję do tego świata, przyznaję się do tego, uciekam myślami wspomnieniami do Vilandry, tam, chociaż miałam szczęśliwe życie, zawsze miałam wszystko, czego chciałam.

Skronie pulsują bólem, nie mogę już tego znieść, każdy musi wiedzieć, co robię, gdzie jestem, z kim się umawiam, nie ma tutaj prywatności, jestem zamknięta w kole, w moim własnym świecie. - Isabel dobrze się czujesz? Mama, kochana kobieta, martwi się o mnie to zrozumiałe, chciałabym, żeby mnie nareszcie wysłuchała, chciałabym powiedzieć jej cała prawdę i już niczego przed nią nie ukrywać. - Troszkę boli mnie głowa- odpowiadam niemrawo. - Zaraz zrobię ci gorącej herbatki. I znika już jej nie ma.

Fajny dzień, robisz swoje , czujesz się świetnie , ale po prostu zwyczajnie świetnie, lub zwyczajnie dobrze , nic wielkiego się nie dzieje … i nagle , bez powodu silniki staje w ogniu i rozbijasz się o ziemie. Zadajesz sobie pytanie, „Po co to wszystko?”

Chciałabym na zawsze zostać w tym łóżku, zapomnieć o wszystkim i o wszystkich, zaciągnąć kołdrę na głowę i ulecieć… no, ale jak można zapomnieć, jak wpada ci do pokoju taka zwariowana blondynka Maria. - Isabel – zaczyna, łożesz ty ona płacze Maria

— koniec bezpłatnego podglądu —