Grzesznica

Pierwsze 50%

Światło w tunelu.Jedyną jej nadzieją na powrót było małe światełko ,w małym tuneliku.Padające na porcelanowo białą twarz pręgi cieni zabierały ostatki wiary. Wiary w co??w Boga. Stwórca , ten jedyny ,co wie wszystko o wszystkim, o Tobie ,o mnie , o każdym z nas. Grzesznica! -Boże ,czemu mnie opuściłeś?? - dławiąc się własnymi łzami powtarzała te słowa ilekroć ujrzała to ,czego nikt nie chciałby widzieć w swoich najśmielszych snach. Spadała coraz niżej i niżej pogrążając się w swoich spętanych myślach. Brudna,bezwstydna grzesznica - dało się słyszeć na każdym poziomie zła, przez który przelatywała nie zatrzymując się chociażby na zaczerpnięcie tchu. Duszona własnymi grzechami upadła. Czy to koniec?Czy początek?-mówiła sama do siebie. Lecz to była tylko mała kropla krwi,która miała wypełnić cały kielich. Powrót na ziemię nie wydawał się prosty.Trzymana mocno pod łańcuchem,wgnieciona w zimny kąt konała. Jej umysł był zawieszony między dwoma słowami:"KONIEC","ŚMIERĆ","KONIEC","ŚMIERĆ". Trwała w nicości,lecz nie była tam sama.Czuła fetor siarki wydobywający się z każdego zakamarka tego dziwnego pomieszczenia.. Bestie ukrywające się w jej duszy miały coraz większą moc. Kruczo - czarne włosy zaczęły się unosić odsłaniając białe czoło. Wiatr wiejący z pod drzwi zamrażał stopy skulonej niewiasty. Otworzyły się. Ich skrzypienie było tak przerażające jak widok mózgu na masce samochodu. Kto tam?? Nic nie widzę!!Kim jesteś??- zaczęła krzyczeć. Jej krzyk na nic się nie zdał,nikt go nie słyszał. Dla Ciebie mogę być Bogiem.Nigdy nic nie widziałaś!Twoja pycha Cię zaślepiła.Jesteś nikim,kolejną wadliwą marionetką.-odpowiedział…

— koniec bezpłatnego podglądu —