krótka historia wszechświata

Pierwsze 50%

Pierwsze 10 –43 sekundy Wszechświata stanowi era Plancka, w której Kosmos był nieskończenie gorący i gęsty, a cała obecnie znajdująca się w nim materia zlokalizowana była w jednym punkcie. Zaczął się on wówczas rozszerzać stając się coraz chłodniejszym i rzadszym (o czym mówi teoria Wielkiego Wybuchu). I mimo, iż działo się to ok. 12 miliardów lat przed powstaniem człowieka, jest on w stanie oszacować z dużym prawdopodobieństwem warunki wtedy panujące. Człowiek potrafi wypracować sobie wzory i logiczne rozwiązania niemal na wszystko. A jeśli na coś jeszcze takowych nie ma, to bardzo prawdopodobne jest, że niedługo na nie wpadnie. W fizyce i matematyce nieraz już bywało, że naukowcy sądzili, iż dotarli do granicy poznania i dalej wzory oraz skomplikowane obliczenia już się nie przydadzą. Jednak po krótkim zastoju ktoś wpadał na pomysł niosący za sobą lawinę nowych teorii. Być może to, że człowiek potrzebuje na wszystko jednoznacznego i logicznego wytłumaczenia nie świadczy o potędze, lecz o ograniczeniu jego umysłu. Nie wszystko jednak da się racjonalnie wyjaśnić, a próba tak unilateralnego spojrzenia na sens wszechświata jest naiwna. Może powinniśmy skupić się bardziej na finalizmie niż na kategoriach przyczynowo-skutkowych, aby zrozumieć dlaczego, a nie jak powstał świat. Gdybyśmy to zrozumieli prawdopodobnie odnalezienie odpowiedzi na resztę pytań nie stanowiłoby problemu. Większość naukowców uważa jednak cel stworzenia świata, za akcydens i nie zajmuje się tym aspektem sprawy. A przecież poznanie sensu Wszechświata może być odpowiedzą na pytanie o sens życia człowieka. Ma to ogromny wpływ na ludzkie pojmowanie samego siebie . Podczas, gdy człowiek nie wie jak świat funkcjonuje, widzi go jako wielką niewiadomą nie może sam określić

— koniec bezpłatnego podglądu —