Legenda o Samotnej Gwieździe - Aadainie

Pierwsze 50%

Dobry Bóg, samotny w swoim niebie, stworzył nieboskłon. Dał też życie kilku Gwiazdom, które spacerując po nim miały upiększać boskie życie. Gwiazdy dostały złocisty blask, dostały też światło. Każda wybrała sobie drogę, po której będzie spacerować...

I na tym mogłaby się skończyć opowieść, gdyby nie Aadaina, jedna z Gwiazd. Już od stworzenia była najbardziej ciekawa i zaintrygowana wszystkim, co się działo wokół niej. Po kilku tysiącach lat spaceru poczuła, że nie jest dobrze, kiedy nie może się spotkać z żadną z innych Gwiazd. Każda przecież wybrała sobie inną drogę... Poczuła coś, co wiele milionów lat później inne boskie dziecko, człowiek, nazwało samotnością.

Dobry Bóg widział, że jego córka cierpi, a jej ból jest z każdym krokiem coraz większy. Jej blask słabł, a światło przygasało z dnia na dzień. Wysłuchał niemego błagania samotności i powołał do życia Księżyc - Srebrzystego Księcia, oraz Ziemię – Zieloną Damę. Pokazał Księżycowi przechadzającą się po nieboskłonie Samotną Gwiazdę Aadainę, opowiedział o samotności, ukazał też jej blask i piękno, rozbudzając w Księciu po raz pierwszy w historii świata Uczucie. Zielonej Damie przykazał zaprowadzić do Gwiazdy Księżyc, i poprosił o powrót – miała…

— koniec bezpłatnego podglądu —