LIST TRZECI

Pierwsze 50%

LIST TRZECI

11.04.2009

Nadszedł czas przemyśleć wszystko. Podsumować cały dotychczasowy dorobek. Wszystkie osiągnięcia i porażki. Zwłaszcza porażki. Ich jest zawsze więcej, bardziej dotkliwsze i mające skutki dużo większe niż nam się zdaje. Czarodziejskie sztuczki już nie dla nas. Nic nie jest w stanie nas oszukać i omamić tak, abyśmy zatracili sens. Po tylu latach wiemy już jak bezbłędnie rozpoznawać fałsz…Czyżby? Czasem wciąż na nowo wchodzimy do tej samej rzeki, pozwalamy by błoto jeszcze raz przylgnęło do naszych ubrań i spodziewamy się tym razem bez kłopotów wybielić. Nic bardziej mylnego. Uciekamy więc w końcu na wzgórza i tam, złorzecząc i płacząc w głos, próbujemy znaleźć w naszym życiu jasne blaski. Próbujemy wytłumaczyć sobie wszystkie te krzywdy jakie nas spotkały i jaki nas jeszcze spotkają. Szukamy pozytywnych usprawiedliwień do każdej rzeczy jakiej dokonaliśmy. Jest to jednakże trud daremny. W tym wieku już wiemy, że na pewne rzeczy jest zbyt późno; na inne zaś- za wcześnie. Oczywiście, kroczą obok nas nasze marzenia, przybrały one formę pięknych istot. Mamią nas swym przymilnym uśmiechem, udają, że znaczymy coś dla nich; coś więcej niż tylko ojca, które je stworzył. Dookoła brzmi twoja ulubiona muzyka, porusza w tobie struny tęsknie promujące kolejne złudzenia, że jeszcze masz na coś wpływ. Mądrze robisz, kiedy tylko spacerujesz pośród traw i wzgórz. Kiedy na wszystkie namowy płynące z głębi duszy, uśmiechasz się z politowaniem człowieka doświadczonego; człowieka, który już nie nabierze się na żadne piękne słówka bez pokrycia. Nie masz już gorącej głowy, szalonej na tyle, by rzucać się w każdy projekt, masz już świadomość swych ograniczeń. Ale jednocześnie zatraciłeś ten błysk szaleństwa, znamion radosnej nieświadomości, że wszystko jest możliwe- tylko chcieć. Dziś wiesz, że to tak nie funkcjonuje. Dziś już masz doświadczenie- nie masz odwagi…Ostałeś się na pozycjach, do których przygnała cię nadzieja, wiara i miłość- teraz pozostało ci tylko liczenie strat. Uronisz być może kilka łez nad marzeniami, co marnieją niczym nie podlewany kwiaty, ale już wiesz, że nie ma sposobu by je ponownie wskrzesić. Mit o zmartwychwstaniu jest tylko legendą, tak samo ogłupiająca jak każdy inny narkotyk. Dotarłeś do kresu. Podróż co prawda jeszcze trwa, ale to już tylko dryf…Akceptacja tego faktu pozwoli ci w miarę bezboleśnie dalej żyć, nic już nie zmienisz, bo straciłeś moc. Nadzieja. Wiara. Miłość. To wszystko już tylko hasła, piękne, ułudne niczym klejnoty, ale zimne i dalekie. Jak gwiazdy. Ich blask nas jeszcze pociesza, ale już nie rozgrzewa. Tacy jesteśmy właśnie my- ludzie w połowie drogi…Wspinaliśmy się z mozołem do góry, by zdobyć szczyt- zdobyliśmy, cokolwiek on znaczył dla nas i jakkolwiek był odległy- i teraz została nam droga w dół. Miało być później zaś nam lżej (kolejne kłamstwo), a już wiemy, że będzie nam już tylko spokojniej- nie dla nas owoce ze stołu bogów. Żyjemy ze świadomością nie dokonania żadnych wielkich czynów. Niewiele zostało z ambicji- raptem kupka popiołu. Odwieczna prawda- „wszystko to tylko pył i kurz, pył i kurz…”Uświadamiamy sobie właśnie, że taka jest tajemnica życia- marność nad marnościami. Próbowaliśmy zbawić

— koniec bezpłatnego podglądu —