Miłość znajdzie Cię wszędzie

Pierwsze 50%

" O nie! Jak późno..." - szybko wyskakuje z łóżka i biegnie do łazienki. Jest mroźny grudniowy poranek. Mróz zawładnął całym miastem. Młoda blondynka, o śnieżnej cerze i błęktnych oczach to Laura.Dziś pierwszy dzień pracy. Stoi przed lustrem i dobiera strój. " To za skromne... za wyzywające... tego nie lubie...AAA!! Nie zdąże !" Wciąż zadaje sobie pytanie, dlaczego nic jej nie wychodzi. Przecież to szansa. Koniec z byciem kelnerką, nie po to tyle się uczyła. Szybko wybiega z domu zatrzaskjuąc drzwi. Niestety po 5 sekundach od wyjścia z domu, uświadamia sobie, że zostawiła klucze na komodzie. Jak teraz wejdzie do domu? A co tam, później się będzie o to martwić. Szybko wsiada do swojego błękitnego garbusa, który jak na złość nie chcę odpalić.Po wielu próbach w końcu się udaję i Laura rusza na podbój świata. Jest osobą dość skromną , od pół roku jest samotna. Po trzyletniej miłości spotkało ją jedynie rozczarowanie spowodowane...rodzicami narzeczonego.Niestety bardziej cenił zdanie mamusi na temat swojej dziewczyny niż miłość, która była między nimi. Cóż...bywa i tak w życiu. Po miesięcznym załamaniu Laura postanowiła odmienić swoje życie.Postanowiła skończyć z mężczyznami.Nawet się nie spodziewa co ją spotka w najbliższej przyszłości...

Przed biurem Laura wstrzymuje oddech - "Dam rade.." Poprawia błękitną sukienkę i zmierza ku wejściu. W biurze panuje hałas. Laura kieruje się w stronę biura dyrektora. Delikatnie puka. Gdy weszła do biura dech zaparło jej w piersi. Przed oczami pojawił jej się Brunet o niebieskich jak ocean oczach. Nie może oderwać od niego oczu. Mężczyzna ma zdziwioną minę. Jest jakiś zmieszany. Laura zaczyna odrazu mu pokazywać wszystkie dokumenty i w bardzo szybkim tempie zaczyna opowiadać o swoim doświadczeniu, które niestety jest niewielkie. Prawie nie daje dojść mężczyźnie do głosu. Nagle ktoś wchodzi do pomieszczenia. To starszy mężczyzna o białych włosach i srogiej twarzy - " A Pani to pewnie Laura, bardzo mi miło, dyrektor Wolski". Brunet zrywa się z fotela.Laura nie wie co powiedzieć, była przekonana, że mężczyzna na fotelu to dyrektor. "Co Pani taka zdziwiona??Aż tak strasznie wyglądam" - zaśmiał się. Przedstawia jej Bruneta.Okazuje się, iż jest to Adam, syn dyrektora. Pracuje w firmie ojca. Laura po rozmowie o prace wychodzi z usmiechem na ustach. Jednak nie dlatego, że dostała prace lecz dlatego, iż nie może przestać myśleć o Adamie. Gdy wszedł do biura dyrektor, był taki zakłopotany, a przy tym taki słodki. Wciąż rozmyślając wróciła pod swój dom. Chcąc otworzyć drzwi przypomina sobie, że klucze zatrzasnęła w mieszkaniu. Co teraz zrobi? Tylko jedna osoba oprócz niej posiada klucz. Paweł -jej były narzeczony. Po rozstaniu nie chciała go widzieć, zapominając odebrać klucze. Niestety nie ma wyjścia. Musi do niego pójść.Idzie do samochodu...

Dzwonek do drzwi rozbrzmiewa się w całym domu. Otwiera jego matka.Spojrzała na Laure od dołu do góry. Pyta się co tu robi, gdyż Paweł nie wróci do niej. Co...?!Nawet przez myśl by jej to nie przeszło.Dosyć się przez niego nacierpiała. Na początku modliła się o to by zrozumiał i wrócił do niej. Lecz teraz gdy już podniosła się na nogi uważa , iż nie dała by mu się po raz drugi. W końcu udaje jej się wytłumaczyć, że ma ważną sprawe i wchodzi do domu byłych teściów. Paweł gdy na nią spogląda nie może oderwać oczu, jakby jej nie…

— koniec bezpłatnego podglądu —