"Nie-Graczowska Komedia", czyli "Dr

Pierwsze 50%

"Nie-Graczowska Komedia", czyli "Dramat Empikowski w trzech Aktach" Postacie: Mama, Syn, Chór (zależnie od sytuacji: Klienci, Aniołowie i Demony), Archanioł, Arcydemon, Obserwator (Komentator) Akt I - Scena I Zwyczajny ruch panuje w krosnieńskim Empiku, Klienci towar oglądają, Kasjer zyski liczy, Mama i Syn dialog między sobą toczą.

Komentator Cóż to, dożyliśmy czasów takich, Iż małe dzieci w ilościach wielorakich, Mają wpływ na rodzica większy niżbyśmy myśleli, Rodzic słucha próśb potomka anielich, By mu "zarąbistą" grę kupiło, Modną wśród młodzieży, rozrywką z niej płynącą się upiło. Rodzic nic nie podejrzewając, z grą do kasy spieszy, Kasjer uśmiech mu posyła, by klienta nie speszyć. Lecz co dalej- tego dowiemy się wkrótce, Lecz najpierw dialogu wysłuchajmy pokrótce. Chór Wysłuchajmy, wysłuchajmy; Do wyjścia się nie pchajmy. Mama Synu mój, najukochańszy mój aniele, Może chciałbyś zagrać w "Z Reksiem Liczenie"? Syn Mamo, na takie rozrywki jestem już za duży; Do ósmych urodzin mi się dłuży Czas niemiłosiernie. Z resztą, wśród przyjaciół moich Straciłbym na znaczeniu korzystając z porad Twoich. Mama Jak mam Cię więc zaspokoić mój Synu malutki? Syn Kup mi nową grę, wydaną niedawno w Polsce, Grę tę już ma każdy co się liczy w wiosce; Gra ta "Prototype" ma tytuł, Leży o, tutaj, w pudełku z plastyku.

W momencie tym, za sugestią Syna, Mama bierze pudełko z gra i w stronę kasy się udaje.

Kasjer Szczęść Boże, dobra Pani; Pięknego ma Pani syna, nie co Ci za szybą naćpani; Cały dzień Boży przesiadują pod sklepem: (krzyczy, zwracając się do młodzieży) "Za robotę się weźcie, jeden z drugim jełepem!" (z powrotem do Pani) Przepraszam, na ogół ochrona na nich krzyczy. Czego sobie teraz Droga Pani życzy? Mama Wiodąc się tu chęcią zdobycia rozrywki Syn mój wybrał grę do grania; Używki Jeno mu w głowie. Lecz lepsze to niż przesiadywanie w połowie Pijanym w barach i na schodowych klatkach. Niech się wyładuje na tych nieszczęsnych gratkach. Kasjer Proszę mi podać pudełko, zaraz ją skasuję. I gwarancję wypiszę, jeśli się gra popsuje. Mama podaje pudełko z grą kasjerowi. Niestety, pewna nieścisłość tu zaszła, Nie zauważyła Pani tego tu znaczka? Oznacza to, iż w to można grać od pełnoletności; Pani syn jest za młody na tego typu lubości; Mama (zagniewana) Co też pan wygaduje! Mój syn za młody? Kiedy on w klasie wygrywa w zawody? Kiedy najlepiej uczy się w szkole? Kiedy nie pali, brzydzą go alkohole? Co też pan wygaduje, że to nie gra dla niego! Gra jak każda inna, dla małego czy dużego! Albo mi ją pan sprzeda, albo po kierownika niech pan pucuje; Gwarantuję, że już pan długo tu nie popracuje! Kasjer (zalękniony) Ależ droga Pani, proszę się nie złościć! Ja tą grę pani sprzedam. Tak po miłości Do bliźniego ją Pani przekażę; Niech po kierownika mi Pani iść nie każe! Komentator I tak mogłaby się zakończyć ta historia pełna podłości. Lecz każdy czyn ma swe konsekwencje w przyszłości. Chór Wysłuchajmy, wysłuchajmy; Do wyjścia się nie pchajmy.

Akt I - Scena II W tym samym czasie na w przestrzeni astralnej Aniołowie i Demony toczą między sobą dyskusję, decydując o losach śmiertelników. Anioł I Zło się na Świecie Bożym szerzy, Belzebub na grzeszników kły nieczyste szczerzy. Dzieci od rodzicieli swoich się odwracają, Nieustannie wojny i konflikty trwają. Dodatkowo pojawił się nowy rodzaj nieczystości, Tym gorszy w swej złożoności, iż dzieci najmniejsze padają jej ofiarą Przez rodziców swoich, którzy nieświadomością się zasłaniają. Tolerować dłużej tego nie możliwością jest. Dalej bracia, wykażcie swój gest! Demon I Chwila, przecież nie tak to działa. Obowiązują was zasady, mimo, że nie macie ciała. Nie możemy wprost interweniować w ludzką naturę... Możemy kusić lub nęcić zostawiając naszą sygnaturę Na duszy ludzkiej. Anioł II Precz demonie, duszo nieczysta! Ze swych grzesznych talentów nie możesz tu korzystać! Wracaj do piekła, tam domena twoja! Inaczej poczujesz, czym jest złość moja! Demon I Twoje moce również tu nic nie znaczą. Anioł II (mruczy pod nosem) Przyjdzie czas, kiedy zapłacą... Między Demonami a Aniołami, których jest coraz więcej, wybucha żarliwa kłótnia, którą przerywa Archanioł. Archanioł Bracia moi mili, toż nam nie przystoi Kłócić się z diabelskim nasieniem, szczególnie gdy przy nich stoi Władca ich i ojciec. Tradycyjnie więc problem trzeba rozwiązać I Boską grę z nimi nawiązać. Arcydiabeł Wobec wysuniętej tu propozycji nie sposób mi odmówić. Archanioł i Arcydiabeł zajmuję pozycję naprzeciw siebie, dookoła nich zbierają się coraz większe tłumy istot piekielnych i niebiańskich. Przed głównymi graczami pojawiają się dwa ekrany zbudowane z materii astralnej, a w ich dłoniach znajdują się przyrządy do gry, nie do opisania i nie do zrozumienia dla zwykłych śmiertelników. Arcydiabeł Korzystając z prawa wyzwanego, sam wybiorę przedmiot gry. Po czym wybór pada na młodego chłopca i jego najbliższe otoczenie. Archanioł Czynić świat lepszym, to nasz obowiązek. Arcydiabeł Tym razem ma to kiepski związek...

Akt II - Scena I Mama z synem wracają po zakupach do domu, gdy zaczyna się gra pomiędzy dobrem a złem.

Mama Synu mój, świata skarbie największy, Pomóż swej matce przy pracach cięższych I wnieś zakupy z pojazdu do domu. Syn Komu jak komu, Ale mnie nie powinnaś zlecać tego zadania. By kupować te rzeczy ja nie miałem zachciania! Moja jest jedynie gra ta nowa, I jedynie ją wzniosę do domu po schodach Syn wchodzi do domu, nie pomagając Mamie przy zakupach. Od razu swe kroki kieruje do swojego pokoju, gdzie czeka na niego maszyna wspaniała. Syn Czterordzeniowy Intel, podkręcany fabrycznie, Karta GeForce, najlepsza praktycznie, Płyta główna jakby z baśni wybrana, 4 Giga RAM od wujka Mariana. Najlepszy sprzęt we wsi, niedawno otrzymany, jako przedwczesny prezent komunijny mi dany Syn Wkłada płytę do napędu, jego uwagę zwraca znaczek "18+". Syn Moralność oraz prawo nie pozwala mi w to grać. Odwracając się Lecz cóż mogłoby mnie się stać? Powracając do poprzedniej pozycji Konsekwencje tego czynu nie są mi znane. Znów się odwracając Jest jeden tylko sposób na ich poznanie. Wkłada płytę do napędu i proces instalacji rozpoczyna, gdy słychać nieśmiałe pukanie do drzwi Mama Synu, obiad na Ciebie czeka na stole! Syn (cicho do siebie) W tej chwili to ja obiad fryndzole... (głośniej, do Mamy): Nie jestem głodny mamo teraz! Przyjdę, jak zgłodnieję, a zdarzy mi się to jeszcze nieraz. Mama Talerz będzie leżał w piekarniku. Syn (do siebie) Idź już, stary pierniku... (głośniej): Dziękuję Ci za wszystko! Mama odchodzi, syn kończy proces instalacji i uruchamia grę po raz pierwszy.

Akt II - Scena II Przestrzeń astralna, miejsce pojedynku między Arcydiabłem i Archaniołem. Tłum diabłów wznosi okrzyki na cześć swojego pana, który wygrywa pierwszą rundę. Archanioł Za wcześnie na okrzyki zwycięstwa, nie uważasz? Wszak ja też nie raz, myśląc iż pod ziemię się zapadasz Zaniedbywałem opiekę nad ludźmi. Ty w tym czasie Zło wzbudzałeś w ludzkiej masie. Arcydiabeł Ty chyba nie wiesz co tu się święci! Nie chce ci odbierać do gry chęci, Ale sprawę z góry masz przegraną. Złą taktykę u ciebie dziś dobrano. Archanioł Zamilcz demonie, bestio plugawa! Dopiero zaczyna się nasza zabawa. Chór Aniołów i Demonów Gra dopiero się zaczyna! Czy kto wie, jaki będzie jej finał?

Akt II - Scena III W mieszkaniu syn z pasją w grę się zagłębił, nie podejrzewając nawet jakaż to późna pora nadeszła. Do pokoju wchodzi Mama. Mama

— koniec bezpłatnego podglądu —