O przyjaźni...

Pierwsze 50%

Przyjaźń - to bardzo ważna rzecz. To całkowite zaufanie do innych osób, które darzymy tym uczuciem. To prawie bezgraniczna otwartość i możliwość polegania na nich. Tak przyjaźń to piękna rzecz, ale w naszych czasach tak rzadka, że na samą myśl robi się przykro. Tylko dlaczego ? Może błąd tkwi w nas samych, może to nasza wina. Często tak jest, że to my nie umiemy dać z siebie przynajmniej tyle, ile sami żądamy od innych. A poza tym przyjaciele sami nie przyjdą, trzeba im wyjść na przeciw, być tym, który jako pierwszy wyciągnie rękę. Racja, że nie każdy nadaje się na przyjaciela. Niektórym to nawet nie na rękę. Przyjaźń mogłaby zaburzyć im tak "dokładnie" ułożony plan życia. A poza tym boją się, że osoba, którą uważali za serdecznego przyjaciela zdradzi ich. No tak, ciężko znaleźć kogoś, komu można zaufać wiedząc, że bez względu na okoliczności będzie to osoba niezawodna, oczywiście niezawodna w granicach możliwości. Jak zatem postępować. Każdy z nas posiada tzw. "szósty zmysł" (intuicję) u niektórych mocniej a u innych słabiej rozwinięty. Otóż zawsze, gdy ten zmysł mówi nam, że dana osoba jest godna naszej przyjaźni powinniśmy mu zaufać. Ale trzeba umieć słuchać... Jeżeli kierujemy się zdrowym rozsądkiem i pozorami stwarzanymi przez innych, to zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie w stanie pod pozorami przyjaźni zranić nasze uczucia. Chciałoby się, aby wszyscy ludzie byli dobrzy. A może są, tylko, że niektórzy o tym zapomnieli. Każdy, z nas spotyka wokół ludzi godnych bycia przyjaciółmi, ale nie zawsze wiemy jak do nich dotrzeć. Wyobraźcie sobie sytuację, w której poznajecie nową osobę i ty wiesz, że chcesz poznać tę osobę i ona wie że ty chcesz ją poznać. Któreś z was podchodzi i zaczyna się jakaś nieudolna konwersacja. Ale co zrobić, kiedy mamy do czynienia z dwiema nieśmiałymi…

— koniec bezpłatnego podglądu —