Wróć do katalogu

osobista historia naturalna

Jak zainteresowałem się ewolucjonizmem

szekspir, opublikowano , 6 min czytania, jeszcze nieoceniony
Czytaj bezpłatny fragment

Kiedy chodziłem do szkoły wpajano mi pogląd, że geny służą nam do rozmnażania. Potrzebowaliśmy ich, żeby jakoś przekazać kolejnemu pokoleniu informacje o tym, jak ma się skonstruować z niepozornych jednokomórkowych zygot. Geny wydawały się niezbędne - musiał przecież być jakiś nośnik dla dziedzicznego przekazu. Używał ich nie tylko zielony groszek w doświadczeniach Mendla, ale także nasi rodzice; męcząc się po nocach zamiast spać, ulegali dziwacznej manii, dla dobra gatunku oczywiście, aby nie wyginął, jak to stało się w przypadku mniej rozważnych mamutów. Dobro gatunku wyjaśniało nie tylko jakże chrześcijańskie poczucie seksualnego obowiązku, ale także nadawało szerszy sens życiu społecznemu, uzasadniało poświęcenie jednostki dla socjalistycznej ojczyzny, czyn społeczny i nacjonalizację dóbr. Najwyraźniej poddawano mnie indoktrynacji ze strony zarówno państwa jak i Kościoła. Jednak trudno jakoś było w to uwierzyć w sytuacji, gdzie każdy wokół postępował nad wyraz samolubnie,…

Czytaj dalej

Komentarze czytelników

Aby komentować, zaloguj się.

Wczytywanie komentarzy…

Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.

Czytelnicy tej publikacji

Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.

Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.

Jak liczymy?

Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.

Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.

Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.

Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.

Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.

Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.

Zobacz pulę Popularnych