Remember me .

Pierwsze 50%

Jeszcze ostatni raz odwróciłam się by spojrzeć jak odchodzi. Tak naprawdę bardzo żałowałam tego co zrobiłam, jednak przecież musiałam się z nim rozstać. Wiedziałam że im szybciej tym lepiej. Gdybym powiedziała mu o tym później, cierpiał by jeszcze bardziej. Nie chciałam go ranić, ale ... ehhh . Wolnym krokiem podreptałam w stronę domu. Było już bardzo ciemno, gwiazdy oświetlały mi drogę. Gdy znalazłam się przed bramką, złapałam za klamkę nie wiedziałam co mam zrobić. Z reguły służyła ona do tego by ją otworzyć, ale... czułam że powinnam się wrócić. Chciałam tego. Nie widziałam go zaledwie kilka minut a już za nim okropnie tęskniłam. Więc odwróciłam się i pobiegłam w jego stronę. Po policzkach spływały mi krople łez. Pragnęłam jeszcze raz utonąć w jego ramionach. Było to dla mnie ważne. Gdy zobaczyłam przed sobą jakiegoś mężczyznę głośno krzyknęłam. -David kochanie ... Chłopak odwrócił się w moją stronę. Choć był na mnie bardzo wściekły na jego twarzy widniał uśmiech. Gdy już dogoniłam ukochanego zawisłam dłońmi na jego szyi. Spojrzałam mu prosto w oczy. Wiedziałam że właśnie popełniłam największy błąd mojego życia. Musnęłam delikatnie jego usta. Chłopak odwzajemnił mój krok po czym mocno mnie przytulił. Miałam nadzieję że tę chwilę zapamiętam już na zawsze. -Nie potrafię bez ciebie żyć…

— koniec bezpłatnego podglądu —