Bitwa o Walakę

Pierwsze 50%

Wielkie Wojny Bitwa o Walakę

Dawno temu, kiedy na ziemi panował jeszcze spokój, a szczęk mieczy nie rozpraszał spokojnego życia tutejszych mieszkańców, żył Ferthren. Był on mieszkańcem potężnego królestwa ludzi - Sellenu. Sellen mieściło się na południu ziemi i rzadko było atakowane przez jakichkolwiek wrogów, bowiem jego potęga i siła były niezrównane. W Sellen żyli najwięksi wojownicy i rycerze. Większość zawdzięczała swą sławę dzięki bitwom i wojnom z morcznymi stworami. Bitwy te rozpoczęły się wiele lat przed czasem, które opisałem na początku. Prowadzono bowiem bardzo wiele walk i wojen o uratowanie ziemi. Wspólnym wrogiem Wiecznego Sojuszu był Zerdran, nazwany Mrocznym Królem. Miał wielu poddanych i jego armia była ogormna. Gromadził ją w swej ciemnej fortecy Kirgrad, położonej na wschodniej części ziemi, niedaleko Ciemnych Gór. Nikt nie znał przeszłości Zerdrana, ale niektórzy z mędrców sądzili, iż kiedyś był uczniem największego wojownika w dziejach - Tunrara. Zerdran szybko się uczył i stawał się coraz silniejszy. Wkrótce stał się tak potężny jak Tunrar i wiedząc o swej sile postanowił zawładnąć ziemią. Stoczył ciężki pojedynek ze swym mistrzem i pokonał go. Zerdran odciął głowę Tunrarowi i przechowywał w swej zimnej fortecy, aby napawać się zwycięstwem nad swym mistrzem. Zerdran, po walce z Tunrarem uciekł na wschód - do Ciemnych Gór i tam się chował. Nadaremno szukano go - on zaś w swej cytadeli, dzięki swej mocy stworzył armię orków. Orkowie byli stworami mrocznymi i bezwzględnymi - nienawidzili swego pana i służyły mu tylko ze strachu. Orkowie byli wytrzymali i szybcy, dlatego szybko stali się najgorszym wrogiem Sojuszu. Wieczny Sojusz, Astra Tar w mowie elfów, złożony był z elfów, ludzi i krasnoludów. Wsólnie miał jeden cel - pokonać Zerdrana i nie dopuścić go do władzy. Sojusz miał swą siedzibę w Sellen. Tam odbywała się narada na temat rozmieszczania wojsk i atakowania wroga. Sojusz walczył z Zerdranem bardzo długo i przez pierwsze pięć lat żadna ze stron nie zdobywała przewagi. Pierwsza bitwa, nazwana Przeklętą, bo to od niej się wszystko zaczęło, odbyła się kiedy Sellen rządził Deron, był on również przywódcą Wiecznego Sojuszu. Deron był ojcem walecznego Ferthrena. Kiedy po pięciu latach wojny nikt nie zwyciężał, Zerdran uciekł się do strasznego czynu - postanowił wykraść tajemny Kamień Walaka, który był pierwszą rzeczą jaką stworzył Sojusz nim jeszcze poprzysiągł walkę z Mrocznym Królem. Kamień Walaka znajdował się we Wysokiej Wieży, Ilreanen. Tam przechowywano największe skarby ziemi i żaden wróg nie mógł tam się przedostać, gdyż wieże chroniło magiczne pole mocy. Zerdran jednak go skradł. A raczej jego poddani. Wodzem ów oddanych był Mardrog - najlepszy i najbardziej ambitny uczeń Mrocznego Króla. Mardrog otrzymał od swego mistrza część jego mocy. Zerdran nadal był silny, ale nie tak silny jak przedtem. Wiedział jednak, że kiedy zdobędzie Kamień Walaka nic go nie powstrzyma i odzyska stracone siły. Mardrogowi udało się wykraść Kamień, ale Sojusz się o tym szybko dowiedział - wiedział również że w tej chwili siły Zerdrana osłabły znacznie. To był najlepszy moment na atak. Deron dokonał podziału. Zebrał ogromną armię, którą już wczesniej trzymał na tę chwilę. Armia ów liczyła ponad 20 tys. żołnierzy. Byli w niej elfowie, ludzie i krasnoludy. Była to z pewnością największa armia, jaką stworzył Sojusz. Armia Zagłady, bo tak została później nazwana przez mędrców, ruszyła w Ciemne Góry, do fortecy Kirgrad, bo Wieczny Sojusz zdołał się dawno dowiedzić gdzie leży siedziba Złego. Armia nie oszczędzała sił, gdyż musiała dotrzeć do Kirgradu, nim ciemni słudzy Zerdrana zdołają przynieść mu Kamień Walaka. Drugi orszak, liczący zaledwie sześciu członków, miał za zadanie odebrać Kamień Mardrogowi. Znajdowali w nim się najwięksi i najszybsi wojownicy ziemi. Było w nim dwóch elfów - Kirian i Erethron, troje ludzi - Ferethrin, Taren i Nementor, oraz jeden krasnolud zwany Birdem. W szóstkę mieli jak najszybciej dotrzeć do Madroga. - Bądźcie…

— koniec bezpłatnego podglądu —