Dom na rzece
Bajka o zwierzętach
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
“Dom na rzece”
Pewnego dnia borsuk Jeżynka rzekł: “Muszę podlać róże!” Ale nic nie wyleciało - nie ma wody w rurze. “To dziwne” - zmarszczył brwi, po głowie się podrapał I zamiast tego na gorącą czekoladę poczłapał. .
Ale i kran w kuchni tylko bulgotał i pryskał. ”Tutaj też nie ma wody. Ojej”. Nic nie tryska. Borsuk mruknął i poszedł, gdzie go wiodła dróżka, Do przyjaciół swoich - małego Sapacza i Buczka. U nich kurki w domach też przestały działać. Już miał smutną minę. Lecz wkrótce wracając do domu - znalazł przyczynę.
Łożysko rzeki było całkiem wyschnięte! "Och, Jeżynko", powiedział ropuch Siup - "To jest niepojęte. Gdzie jest cała woda? - patrzył ponuro - “Nie mam już gdzie pływać!". "Nie martw się" - odrzekł Jeżynka - "musisz odpoczywać! zostaw to mnie! Pójdę wzdłuż rzeki i zobaczę! Tam w górze przyczyny trzeba szukać raczej”.
Długo podążał suchym korytem rzeki. “Mam nadzieję, że cel marszu jest już niedaleki!” Doszedł do miejsca, gdzie drzewo ogromnego dębu stało i wejście do odludnej części lasu zasłaniało. Las był coraz dzikszy, ziemia dość nierówna, Droga poprzez drzewa mroczna, bardziej trudna.
Przeciskał się przez ciernie i po skałach wspinał. Lecz się szereg przeszkód ledwie rozpoczynał! Zaplątał się w gąszczu, który wszędzie zwisał Przesadził pień drzewa i zaskoczył lisa!
Dwie zuchwałe wiewiórki wtem go wystraszyły, Chichocząc, znienacka z pniaka wyskoczyły.
Gdy borsuk gniewny je ścigał, nadepnął na węża, Odskoczył natychmiast, widząc, jak się spręża!
I wpadł na koniec - plusk! - a była chłodna pora - do lodowato zimnego jeziora. Wiewiórki na to w śmiech! A borsuk, choć wodą ociekał Na brzeg wyszedł, stłumił złość, i dłużej nie zwlekał, Posuwał się naprzód wyboistą drogą Chciał pomóc przyjaciołom i za nic by nie zawrócił, więc pogoń skrócił i szedł noga za nogą.
Napotkał wreszcie przed sobą wielki zwał drewna “Nic dziwnego, że nie mamy wody!” - rzekł - “Rzecz to pewna!” “Rzeka jest zablokowana przez te gałęzie i patyki. Czyżby to sprawki tych wiewiórek niegrzecznych i dzikich?”
“Jeżynka się…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń z ostatnich 30 dni. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Do puli kwalifikuje się tekst z co najmniej 20 czytelnikami. Raz na godzinę wybieramy 30 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil leumaS
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…