Historia pewnego Młodego

Pierwsze 50%

Oklaski. Zewsząd oklaski. Szum medialny. Łzy, pot, krew. Istny chaos. A zaczęło się przecież tak niewinnie. Młodzieżówki polityczne, spotkania z politykami. Wtedy wyglądało to pięknie- W sejmie było miejsce tylko dla najlepszych. Młody wyznaczył sobie cel życia- poselstwo. Skupił całą swoją siłę ku osiągnięciu sukcesu. Nie zrażał się kłodami rzucanymi pod nogi, hipokryzją i dwulicowością ludzi wokół niego. Mówił sobie- to zawistnicy na drodze do elity, w sejmie spotka wielkich ludzi, to tylko chwilowe nieprzyjemności. Naiwność? Owszem. Infantylizm? Jak najbardziej. Nie przeszkodziło to jednak młodemu wspiąć się na szczyt. Gdy nadszedł sukces wyborczy, młody był wniebowzięty. Wierzył, że może przenosić góry. Miał władzę. Rzeczywistość uderzyła go jednak, jak ziemia uderzająca spadającego człowieka. Zaraz po złożeniu przysięgi okazało się, jak wielką ma władzę. Żadnej. Instrukcje jak głosować, instrukcje jak działać w komisjach, jak wypowiadać się w mediach… jako członek aparatu władzy wolnego państwa, sam był niewolnikiem. Poczuł się oszukany. Jednak nie zamierzał się poddawać. Nie chciał być pionkiem, postanowił się wybić. Wykorzystał swój talent- zdolności literackie. Bez większych problemów znalazł zajęcie w Ministerstwie Kultury. Szybko dostrzeżono jego atuty- zaczął występować z Ministrem na konferencjach prasowych, pokazywać się w mediach, jeździć na rozdania nagród literackich. Młody rósł w siłę. Nadchodziły wybory prezydenckie- zwiastowały duże zmiany w rządzie. Postanowiono umieścić młodego w bardziej znaczącym ministerstwie- jako wabika na nastoletnich, liberalnych wyborców. Stanowisko wiceministra spraw wewnętrznych w tym wieku- młody był pozytywnie zaskoczony. Jednak, tak jak wcześniej, tak i teraz- było marionetką. Tak oto rozpoczęła się wewnętrzna walka młodego- cieszyć się

— koniec bezpłatnego podglądu —