Kot Schrödingera
prawdziwa historia podszyta fikcją
Miauk dobiegający gdzieś z głębi położonej naprzeciw jego domu, niezagospodarowanej jeszcze posesji był nie do wytrzymania. Erwin uchylił prowizoryczną, zbitą z kilku nieheblowanych desek furtkę i podszedł w kierunku, z którego dobiegały te mrożące krew w żyłach dźwięki. To nie był właściwie miauk, ale spazm zaślepionego przerażeniem zwierzęcia. Chłopiec znał wszystkie koty w okolicy do tego stopnia, że rozróżniał je po głosie – ten nie pasował do żadnego. Była w nim trwoga, skarga, znak przeszywającego ciało bólu. Ale mógł należeć do każdego z nich – na przykład potrąconego przez samochód czy poturbowanego przez któregoś z wałęsających się po dzielnicy bezpańskich kundli. Przedzierał się, potykając raz po raz o jakieś cegły, worki ze skamieniałym cementem i sterczące z gruntu kikuty uwalanych wapnem desek. W szarówce zmierzchającego dnia mignął mu jakiś cień. Kot czy złudzenie? – pomyślał. Przypomniał mu się slogan „w nocy wszystkie koty są czarne”. No dobra, zaoponował, przecież jest…
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Na stronie tekstu chronimy małe próby: liczby zaokrąglamy do piątek, a odsetki do pięciu punktów procentowych. Autor z planem Creator+ widzi w swoim panelu dokładne liczby, a odsetki i średnie od pięciu czytelników. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy, kto czytał, ani zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil tsole
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…