Niebo

Pierwsze 50%

Dzisiaj znów spoglądam na niebo. Minął rok odkąd ostatni raz ją ujrzałem. Ciekawe czy wyglądało tak gdy pierwszy raz spojrzałem w nie razem z nią. Mimo to, że wiedziałem jak należy postąpić, błagałem by została ze mną. Doskonale wiedziałem, że to niemożliwe, ale jednak coś nie chciało mi pozwolić ją puścić. Na szczęście ona miała silniejszą wolę i odleciała do gwiazd, odeszła ode mnie. Zostawiła mi jednak na pamiątkę kawałek swojej duszy, kryształ pochodzący z jej planety, w który zamykali swoje wspomnienia. Kiedy teraz na niego spoglądam wydaje mi się jakby to było wczoraj, gdy siadaliśmy w milczeniu nad brzegiem morza wsłuchując się w bicie fal. Ja naprawdę ją kochałem. Nadal ją kocham. Lecą mi łzy. Ale dlaczego?? Przecież obiecała, że kiedy będziemy gotowi wróci do mnie. Ciekawe która z gwiazd należy do jej układu słonecznego. Już późno. Dosyć wspomnień. Czas wracać do domu. Zwykła to chatka, ale jednak dom.

Co to był za sen. Musze go zapisać. Gdzie jest kryształ?? Jest dobrze... Dlaczego on jest taki matowy?? Nie mogę przywołać wspomnienia mojej ukochanej. Musiało wydażyć się coś złego. Dlaczego jesteśmy takimi prymitywami?? Dlaczego nie możemy wzbić się do gwiazd. Lećcie łzy lećcie, nie ma dla mnie nadziei.

I znów to samo miejsce, lecz inny czas. Ile już czasu jestem rozdzielony z moją kochanką?? 12 lat?? Nie. 11. Kryształ nadal nie działa. Jestem już

— koniec bezpłatnego podglądu —