O trzech zwierzątkach i głupim człowieku

Pierwsze 50%

O trzech zwierzątkach i głupim człowieku

Wszelkie podobieństwa „nazwisk” są przypadkowe i niezamierzone.

Był sobie raz Piotr Człowiek, przedsiębiorca. Miał własną firmę, którą założył i ciężką uczciwą pracą „dorobił się”. Piotr był otwarty na innych, zawsze wesoły i miły. Nie dlatego, by kupić sobie uśmiechem klientów, po prostu – taki był. Pewnego razu przyszedł do niego Włodzimierz Szczur, bankier. - Panie Piotrku, tragedia. Pomyliłem się w banku i jestem zrujnowany... Człowiek zaprosił go do siebie, wysłuchał. - Panie Włodzimierzu, proszę się nie martwić. Moja firma dobrze prosperuje, pożyczę panu pieniądze. Odda pan, jak będzie miał. Proszę nie dziękować, ot, mam szansę zrobić dobry uczynek. Szczur wyszedł szczęśliwy od Człowieka. Dzięki jego bezterminowej pożyczce szybko stanął na nogi i zaczęło mu się znów dobrze powodzić. Innym razem przyszedł do Piotra księgowy Wacław Świnia. - Panie Piotrku, tragedia. W poprzedniej firmie niesłusznie oskarżono mnie o oszustwa i jestem bezrobotny. Jak ja rodzinę utrzymam... Człowiek miał dobre serce, nie lubił nikogo zostawiać w potrzebie, jeśli mógł pomóc. Wziął więc Świnię do siebie, a że ten okazał się dobrym księgowym, to kiedy firma się rozrosła uczynił go dyrektorem. Jeszcze kiedy indziej Piotr użalił się nad Michałem Lisem. Kiedy zobaczył w rynsztoku brudnego, głodnego lumpa podał mu rękę. Nakarmił go, kupił mu czyste ubranie i zatrudnił jako pracownika w swojej firmie. Nie chciał podziękowań. - Tak to jest: jak ja mogę pomóc, to pomagam. Innym razem ktoś pomoże mi, jesteśmy w końcu chrześcijanami, prawda?

Nadeszły jednak złe czasy. Okazało się, że Świnia wyprowadzał pieniądze na lewo z firmy i narobił długów. Piotr Człowiek stracił firmę. Że jednak fortuna kołem się toczy - nie załamał się, tylko poszedł do Włodzimierza Szczura. - Panie Włodzimierzu, mam taką prośbę do pana. Od…

— koniec bezpłatnego podglądu —