ON!

Pierwsze 50%

Żył sobie kiedyś............. Uwaga, uwaga. Nastąpiła chwila wielkiego skupienia i napięcia wewnętrznego. Mogę się założyć, że w tym momencie wszystkie Wasze nerwy są napięte w oczekiwaniu na koniec zdania. Co mogło sobie żyć? Całkiem spokojnie i świadomie. Znając cel swojej egzystencji na tym świecie wyniszczonym przez zarazki i drobnoustroje. A ja wam powiem, że, podczas gdy wy ludzie małej wiary, którzy w tym właśnie momencie robią wszystkie zwykłe rzeczy, jakie zwykli robić tylko zwykli ludzie nieświadomi tego, co się dzieje dookoła, to coś żyło i rozwijało się. Niektórzy z was w tym czasie robili na drutach, ktoś zapewne wracał do domu po pracy, a jeszcze ktoś inny rysował mangę słuchając jędzowatego, głupiego stworzenia, którego imienia niestety nie mogę sobie przypomnieć. Żyło sobie coś niesamowitego w swej prostocie. Coś, czego świadkiem istnienia byli liczni z was, jednak mało, kto mógł znać prawdę o tym, co właściwie siedzi w tym czymś, co sobie po prostu żyło. A więc teraz szanowni państwo uchylę rąbka tajemnicy i dokończę zdanie, które niedawno zaczęłam. Żył sobie kiedyś................. Serek waniliowy. Nie! Szanowni państwo nie wybuchajcie śmiechem, nie załamujcie rąk na wieść o tym, że tym niesamowitym wręcz stworzeniem, którego cicha egzystencja została niedawno naruszona, jest TYLKO serek. Serek nie jest tym, czym dotychczas zdawał się być. Serek to nie małe, futerkowate stworzonko o wymiarach 4:4. Serek to środek konsumpcyjnie niezbędny do życia każdemu z nas. Któż z Was - Ziemianie, nie lubi zanurzyć ust w łyżeczce delektując się boskim zapachem wanilii. Czując gęstość i chłód w ustach rozpływamy się z rozkoszy, jak podczas udanego seksu. NIE! Nie zaprzeczajcie ludzie małej wiary. Istoty niebędące w stanie pogodzić tak prostych czynności jak leżenie i bycie jedzonym w jednej chwili. Bo powiedzcie szczerze. Czy kiedykolwiek któryś serek skarżył się zanim wylądował w waszych paszczękach, że "nie chce zostać zjedzony"? Z…

— koniec bezpłatnego podglądu —