Samotność Osy
Krótkie przemyślenia...
Pokaż fragmentZwiń fragment
Pierwsze 50%
Ostatnio siedziałam sobie spokojnie w sypialni moich rozwiedzionych rodziców i błądząc wzrokiem po uchylonym oknie zauważałam szukającą wyjścia, wspinającą się po nim osę.
Ten tak zazwyczaj dumny owad sprawiał wrażenie całkowicie bezbronnego, nie rozumiejącego konceptu szyby – przezroczystej bariery nie do pokonania. Biedna osa być może myślała, że wspina się po szklanym, załamanym pod kątem prostym niebie, że od kwiatów w ogrodzie dzieli ją niewidzialna ściana nie przekroczenia, że już nigdy nie wyleci na wolność, że jest uwięziona na zawsze i niczym Syzyf przytłoczona nadzieją, zginie w końcu ze zmęczenia.
Niestety dział owadów nie należał do moich ulubionych na biologii, mimo to, starałam się sięgnąć pamięcią jak najdalej do nie tak odległych czasów liceum… nic, czarna ściana. Sięgnęłam więc do Internetu, najnowszego okna na świat, które mimo wszystko według niedawnych badań zamyka podobno ludzi w szklanych pułapkach wszechobecnego dostępu do informacji, przez co nasz mózg leniwieje i zapamiętuje na dłużej znacznie mniej informacji niż by mógł.
No nic to. Najwyżej zapomnę.
Jako typowe dziecko XXIwieku wpisałam w Google hasło osy. Zostałam od razu zalana morzem informacji. To jednak co mnie zaciekawiło to fakt, że gniazdo osy może mieć nawet metr średnicy a w takim jednym gnieździe może żyć ponad 7000 osobników. To, że człowiek nie jest wyspą to już wiem, ale fakt że mierząca średnio 15mm osa lubi żyć w aż takim ścisku wzruszył mną do głębi. Niby wiemy, że osy to zwierzęta stadne, podporządkujące się pewniej hierarchii, ale widząc tego biednego owada cały czas bezskutecznie odbijającego się od szyby – na którego czekała siedmio-tysięczna „rodzina”- podbiegłam, otworzyłam okno na oścież i… nieźle się namęczyłam zanim to biedactwo wyleciało na zewnątrz. W końcu, po pogoni za nią po całej sypialni, machaniu rękami i próbie spowodowania wirów powietrznych – uwolniona osa poleciała w dal. Było ciężko, ale się opłacało.
„Zagrożone wyginięciem pszczoły mogą użądlić tylko raz. Owad nie może wydostać już swego żądła po ukąszeniu z ciała ofiary. Rozrywa odwłok a potem umiera”.
Ciekawostki…
— koniec bezpłatnego podglądu —
Zaloguj się lub załóż konto, aby czytać pełne teksty, zapisywać i oceniać.
Znalazłeś problem w tym tekście? Zaloguj się, aby zgłosić tekst.
Czytelnicy tej publikacji
Zbieramy dane o lekturze. Publiczne statystyki pojawią się po osiągnięciu 20 czytelników pełnego tekstu.
Ostatnie 30 dni, z dzisiejszą aktywnością. Aktualizacja raz na godzinę. Liczby są zaokrąglone. Pomiar od 2026-09-12.
Jak liczymy?
Popularność łączy liczbę czytelników pełnej treści, średni postęp i odsetek ukończeń. Same kliknięcia nie dodają punktów.
Wynik = √liczby czytelników × (0,20 + 0,30 × średni postęp + 0,50 × odsetek ukończeń). Postęp i odsetek we wzorze mają wartości od 0 do 1.
Pulę Popularnych liczymy od uruchomienia nowej wersji serwisu (27 września 2026). Kwalifikuje się tekst z co najmniej 2 czytelnikami pełnej treści. Raz na godzinę wybieramy 100 najwyższych wyników. Strona główna losuje z tej puli do ośmiu publikacji. Starszy tekst również może się zakwalifikować.
Ukończenie oznacza szacowaną lekturę przynajmniej 90% treści, dotarcie do zakończenia i odpowiedni czas. Szybkie przewinięcie, ukryta karta, własne odczyty autora i powtórzenia nie zwiększają wyniku. Postęp łączymy między wizytami. Koniec bezpłatnego fragmentu liczymy oddzielnie.
Pomiar jest szacunkiem i obejmuje działający czytnik w przeglądarce. Liczby czytelników dotyczą kont; wizyty gości są osobną statystyką. Dane o lekturze zbieramy od wdrożenia nowego pomiaru. Dawne odsłony pozostają archiwalnym licznikiem.
Chronimy małe próby i zaokrąglamy liczby do piątek oraz odsetki do pięciu punktów procentowych. „—” oznacza brak wystarczających danych. Nie ujawniamy zachowań poszczególnych osób.
Komentarze czytelników
Profil nicos
Aby komentować, zaloguj się.
Wczytywanie komentarzy…